Romance de La Luna Tucumana

Romance van de Tucumaanse Maan

Romance de La Luna Tucumana

Onder de dolk van de winterBajo el puñal del invierno
Stierf de middag op de veldenMurió en los campos la tarde
Met zijn trommel van slapeloze nachtenCon su tambor de desvelos
Kwam de maan te biddenSalió la luna a rezarle

Gebeden in de witte nachtRezos en la noche blanca
Klinken de harpen van de luchtTañen las arpas del aire
Terwijl violen geboren wordenMientras le nacen violines
Bij de populieren van het dalA los álamos del valle
Zamba van de volle maanZamba de la luna llena
Danst de nacht op de stratenBaila la noche en las calles
Met zijn zakdoek van hoekenCon su pañuelo de esquinas
En zijn gebaar van verlangenY su ademán de saudades

Ze worden omhuld door grijze nevelsSe emponchan de grises nieblas
De groene suikerrietveldenLos verdes cañaverales
En de paden lopen verderY caminan los caminos
Met hun escorte van sinaasappelbloesemsCon su escolta de azahares

De nacht vol arpeggio'sLa noche llena de arpegios
De kroon van de walnotenbomenLa copa de los nogales
De trommel van de maanEl tamboril de la luna
Hangt zijn lied in de luchtCuelga su copla en el aire

Mijn hart klapt in de handenMi corazón bate palmas
Van mijn bloedCon las manos de mi sangre
Terwijl de maan, moeMientras cansada, la luna
In slaap valt over de valleienSe duerme sobre los valles