Vidala Van de Stilte

Vidala Del Silencio

(vidala)(vidala)

Op een ochtend in een land van bergenCierta vez en la mañana de un país de montañas
blauw, keek ik naar die kleine wolkjes, die vaakazules, miraba yo esas nubes pequeñas, que suelen
blijven hangen als vastgekleefd aan de stenen in hetquedar como prendidas de las piedras en la mitad
midden van de heuvel. De lucht, afwezig. Boven, eendel cerro. El aire, ausente. Mas arriba, un cielo azul,
blauwe lucht, beneden, de harde, warme aarde.abajo, la tierra dura, y cálida.

Iemand zei me vreemde woorden overAlguien me dijo unas raras palabras refiriéndose
die witte wolkjes, misschien al ver weg, diea esas nubecitas blancas, quizá lejanas ya, que
de omgeving sierden...embellecían el paisaje...
Dat, wat je kijkt, zijn geen wolken, vriend.Eso, que usted está mirando, no son nubes, amigo.

Ik geloof dat het vergeten vidalas zijn, die wachten totYo creo que son vidalas olvidadas, esperando que
iemand hun stilte begrijpt, hun woorden verstaat,alguien comprenda su silencio, entienda su palabra,
hun lied intuïtief aanvoelt.intuya su canción.

Kort na dat moment dat niet precies tePoco tiempo después de ese momento que no se puede
vertalen is, omdat het verder gaat dan onstraducir cabalmente, porque está más allá de nuestro
begrip, werd de vidala van de stilte geboren.entendimiento, nació la vidala del silencio.