El Salitral

Het Zoutmeer

El Salitral

De bergketen blijft zonder windenLa cordillera se queda sin vientos
Wanneer de aarde begint haar sap te verarmenCuando la tierra comienza a empobrecer su savia
En haar glans te verrijkenY a enriquecer sus brillazones
En de zoutpannen ontstaanY nacen las salinas

Daarheen marcheren de mannen van de AndesHacia ella marchan los hombres del Ande
Met hun kleine wandelende ezelsArriando sus burricos caminadores
Ze marcheren naar de Salar de AtacamaMarchan hacia el Salar de Atacama
Naar Campo Paciencia, naar Tola PampaHacia Campo Paciencia, hacia Tola Pampa
Naar Tolar Grande, naar Tolar ChicoHacia Tolar Grande, hacia Tolar Chico
Namen die de indiaan geeftNombres que el indio le pone
Als mijlpalen voor zijn vermoeidheidComo jalones para su fatiga
Voor zijn rust, voor zijn grote geduldPara su descanso, para su gran paciencia

De kleur van de stilte is een diepe bruine tintEl color del silencio es de un hondo tono pardo
Waarin trillingen van een geschudde bel zwevenEn el que flotan vibraciones de una campana agitada
Door een eindeloos verlangenPor un infinito anhelo
Dingen van het eenzame, hoge en vergeten levenCosas del vivir solitario, alto y olvidado
Vormen de toon en de kleur van die indianenstiltesForman el tono y el color de esos silencios indios
Die soms veranderen in een liedQue a veces se transforman en una canción
Of met dramatische vreugdeO se convierten con dramática alegría
In een gekte schreeuw van de bagualaEn un enloquecido gritar la baguala
Die omhoog schietQue dispara hacia arriba
Alsof het probeert zich te verhangen in de eindeloze lus van de wegComo buscando ahorcarse en el lazo inacabable del camino

Wanneer het licht zoet wordtCuando la luz se pone dulce
Strekt een grote schaduw zich uit over het zoutmeerUna gran sombra se extiende sobre el salitral
De zon valt achter de heuvelsEl Sol se va cayendo por detrás de los cerros
De glans vervaagt en de kou begint de punt van de poncho's te bijtenLa brillazón se atenúa y el frío comienza a morder la punta de los ponchos
Daar begint de hoop te herborenAhí es donde empieza a nacer la esperanza
Wanneer je vaste grond raakt en dicht bij de zoetwaterbron bentCuando se toca tierra firme y se está cerca de la vertiente de agua dulce
Daar begint de hoop opnieuw te bloeienAhí comienza a renacer la esperanza
Daar begint de wortel van het lied te groeienAhí comienza a brotar la raíz del canto

(Waarom plantte ik het zaad)(¿Por qué planté la semilla)
(Zo dichtbij het zoutmeer?)(Tan cerca del salitral?)
(Als daar geen plant groeit)(Si allí no crece una mata)
(Die niet naar zout smaakt)(Que no tenga gusto a sal)

Geen bloem op de wegNi una flor en el camino
Is iets om over na te denkenEs cosa para pensar
Hoeveel tranen zijn gevallenCuánta lágrima ha caído
(Om dit zout te maken)(Pa' que esto se vuelva sal)

Arm mijn veld zo droogPobre mi campo tan seco
Mijn handen zijn stilMis manos quietas están
(Op de dag dat ik afscheid zaai)(El día que siembre adioses)
(Niemand zal een afscheid laten groeien)(Ni un adiós germinará)

De vogels vliegen voorbijLas aves pasan de largo
Ze gaan naar de bergenHacia los montes se van
Er blijft alleen een grote stilteSolo queda un gran silencio
Uitgestrekt in het zandTendido en el arenal

(Waarom plantte ik het zaad)(¿Por qué planté la semilla)
(Zo dichtbij het zoutmeer?)(Tan cerca del salitral?)
(Als de dag dat ik afscheid zaai)(Si el día que siembre adioses)
(Niemand zal een afscheid laten groeien)(Ni un adiós germinará)