Nantes

Nantes

Nantes

Het regent in NantesIl pleut sur Nantes
Geef me je handDonne-moi la main
De lucht boven NantesLe ciel de Nantes
Maakt mijn hart zo triestRend mon cœur chagrin

Een ochtend zoals dezeUn matin comme celui-là
Al een jaar geledenIl y a juste un an déjà
De stad had een bleke gloedLa ville avait ce teint blafard
Toen ik het station verlietLorsque je sortis de la gare

Nantes was toen onbekend voor mijNantes m’était alors inconnue
Ik was er nog nooit geweestJe n’y étais jamais venue
Het was die boodschap nodigIl avait fallu ce message
Om de reis te makenPour que je fasse le voyage

Mevrouw, wees op de afspraakMadame, soyez au rendez-vous
Vijfentwintig, rue de la Grange aux LoupsVingt-cinq, rue de la Grange aux Loups
Wees snel, er is weinig hoopFaites vite, il y a peu d’espoir
Hij heeft gevraagd om je te zienIl a demandé à vous voir

Op het uur van zijn laatste uurÀ l’heure de sa dernière heure
Na jaren van zwervenAprès bien des années d’errance
Kwam hij weer in mijn hartIl me revenait en plein cœur
Zijn schreeuw doorbrak de stilteSon cri déchirait le silence

Sinds hij was weggegaanDepuis qu’il s’en était allé
Had ik lang gehooptLongtemps je l’avais espéré
Deze zwerver, deze verdwenenCe vagabond, ce disparu
Kijk, hij was weer bij meVoilà qu’il m’était revenu

Vijfentwintig, rue de la Grange aux LoupsVingt-cinq, rue de la Grange aux Loups
Ik herinner me de afspraakJe m’en souviens du rendez-vous
En ik heb in mijn geheugen gegriftEt j’ai gravé dans ma mémoire
Die kamer aan het einde van de gangCette chambre au fond d’un couloir

Zittend bij een open haardAssis près d’une cheminée
Zag ik vier mannen opstaanJ’ai vu quatre hommes se lever
Het licht was koud en witLa lumière était froide et blanche
Ze droegen hun zondagse klerenIls portaient l’habit du dimanche

Ik heb geen vragen gesteldJe n’ai pas posé de questions
Aan deze vreemde metgezellenÀ ces étranges compagnons
Ik zei niets, maar aan hun blikJ’ai rien dit, mais à leur regard
Begrijp ik dat het te laat wasJ’ai compris qu’il était trop tard

Toch was ik op de afspraakPourtant j’étais au rendez-vous
Vijfentwintig, rue de la Grange aux LoupsVingt-cinq, rue de la Grange aux Loups
Maar hij heeft me nooit meer gezienMais il ne m’a jamais revue
Hij was al verdwenenIl avait déjà disparu

Kijk, je kent het verhaalVoilà, tu la connais, l’histoire
Hij was een avond teruggekomenIl était revenu un soir
En dat was zijn laatste reisEt ce fut son dernier voyage
En dat was zijn laatste kustEt ce fut son dernier rivage

Hij wilde voor hij stierfIl voulait avant de mourir
Zich verwarmen aan mijn glimlachSe réchauffer à mon sourire
Maar hij stierf diezelfde nachtMais il mourut à la nuit même
Zonder een afscheid, zonder een ik hou van jeSans un adieu, sans un je t’aime

Langs het pad dat langs de zee looptAu chemin qui longe la mer
Liggend in de stenen tuinCouché dans le jardin de pierres
Wil ik dat hij rustig rustJe veux que tranquille il repose
Ik heb hem onder de rozen gelegdJe l’ai couché dessous les roses

Mijn vader, mijn vaderMon père, mon père

Het regent in NantesIl pleut sur Nantes
En ik herinner meEt je me souviens
De lucht boven NantesLe ciel de Nantes
Maakt mijn hart zo triestRend mon cœur chagrin