Некроманс

Necromantie

Некроманс

Zodra jijСтоит тебе
Je ogen voor een momentНа миг глаза
Sluit – zal ik verschijnenПрикрыть – я появлюсь

Ingrediënten in de ketelИнгредиенты в котле
Laat het koken, borrelend vochtЗакипай, бурли отвар
Omhul jezelf als een slang, ontsnap als damp!Как кольцо змеи завейся пар!

De gang van heldere spiegelsЯсных зеркал коридор
Dompelt onder in duisternisПогружается во мрак
Waar de vijand groeit en versterktГде растет и крепнет враг

Door de mist en door de nevelСквозь морок и сквозь туман
Kruip ik naar jou toeЯ к тебе ползу
Door de geur van opnieuw geopende wondenНа запах вновь открытых ран

Vraag de hemel nietНет, не проси небеса
Om deze leugen te zegenenЭту ложь благословить
Achter de kruisen de zonden te verbergenПозади креста грехи укрыть

Stil, op de achtergrond, als een schaduwТихо, украдкой, как тень
Verborgen in kinderdromenПритаился в детских снах
Mijn rust heeft het meegenomenМой покой унес
In kromme klauwenВ скрюченных когтях

Ah, om middernacht zal de deur krakenАх, в полночь скрипнет дверь
En mijn bed lijkt alsof hetИ моя постель как будто
Een poel is, vol van angstaanjagende genoegensОмут, страшных наслаждений полный
Maar altijd wist mijn geest de ketenen te brekenНо всегда мой разум сбрасывал оковы
Van jouw betovering. Hoe moet ik deze nacht weer doorstaanЧар твоих. Как же ночь еще мне пережить
En jou vergeten?И тебя забыть?

De doodskleed van heldere dagenСаван светлых дней
Is een schepping van de duisternisПорожденье тьмы
Laat je terugkeren naar de duisternisПусть обратно в тьму возвратишься ты

De doodskleed van heldere dagenСаван светлых дней
Schepping van duisternisПорожденья тьмы
En samen zullen we terugkeren naar de duisternisИ обратно в тьму возвратимся мы

Wanneer de zon opkomtКогда солнце взойдет
Zal de straal van het licht spelenЗаиграет луч светила
In een scherven van een spiegelВ осколке зеркала
Waar het verleden rustГде прошлое почило

De wanhopige blik dooftГаснет отчаянный взор
Mijn laatste uur is geslagenПробил мой последний час
Maar zelfs de dood zal ons niet scheiden!Только не разделит даже смерть нас!
Weet, dat als ik deze wereld verlaatЗнай, что, покинув сей мир
Ik je eeuwig zal blijven wachtenБуду вечно ждать тебя
In de zwarte diepte van het nietsВ черной толще вод небытия

(Weer) om middernacht zal de deur kraken(Вновь) в полночь скрипнет дверь
En mijn bed lijkt alsof het een poel isИ моя постель как будто омут
Vol van angstaanjagende genoegensСтрашных наслаждений полный
Ik moet, deze nacht, vergetenМне, ныне, в эту ночь, суждено забыться
In een eeuwige slaapВечным сном
Hoeveel jaren heb ik erover gedroomd?Сколько лет мечтала я о нем