The Infinite Kiss

De Oneindige Kus

The Infinite Kiss

En als je kleren op de grond liggenAnd when your clothes are on the ground
en je haar naar beneden valtand your hair is falling down
Zal je je er nu aan overgeven?Will you surrender to it now?
Want ja, alleen wij bestaan in onze symfonieBecause yes only we exist in our symphony
van vlees in ons universum van gelukof flesh in our universe of bliss

In de oneindige kus, de oneindige kusIn the infinite kiss, the infinite kiss

Terwijl het je nu onderwerpt, terwijl het jeAs it subjugates you now, as it pins you
aan de grond nagelt als een gebonden dierto the ground like a tethered animal
Terwijl het je bij de heupen trekt en het dwingtAs it drags you by the hips and it forces
je hierheen, het is de hel maar het is gelukyou to this, it is hell but in is bliss

Het is de oneindige kus, de oneindige kusIt's the infinite kiss, the infinite kiss

Terwijl je beweegt als een machine en het kind inAs you move like a machine and the child within
je schreeuwt 'wanneer was de hemel zo obsceen?'you screams 'when was heaven so obscene?'
Het is onze speeltuin van excessen, het is poëzie gemaaktIt's our playground of exess, it is poetry made
van vlees, het is onze symfonie van gelukflesh, it's our sumphony of bliss

De oneindige kus, de oneindige kusThe infinite kiss, the infinite kiss