My Father's House

Het Huis van Mijn Vader

My Father's House

Gisteravond droomde ik dat ik een kind was, waar de dennen woest en groot groeienLast night I dreamed that I was a child out where the pines grow wild and tall
Ik probeerde door het bos naar huis te komen voordat de duisternis valtI was trying to make it home through the forest before the darkness falls

Ik hoorde de wind ritselen door de bomen en spookachtige stemmen kwamen uit de veldenI heard the wind rustling through the trees and ghostly voices rose from the fields
Ik rende met mijn hart bonzend over dat gebroken padI ran with my heart pounding down that broken path
Met de duivel die aan mijn hielen snapteWith the devil snappin' at my heels

Ik brak door de bomen en daar in de nachtI broke through the trees and there in the night
Stond het huis van mijn vader, hard en fel verlichtMy father's house stood shining hard and bright
De takken en doorns scheurden mijn kleren en krabden mijn armenThe branches and brambles tore my clothes and scratched my arms
Maar ik rende totdat ik trillend in zijn armen vielBut I ran till I fell shaking in his arms

Ik werd wakker en ik stelde me de moeilijke dingen voor die ons uit elkaar trokkenI awoke and I imagined the hard things that pulled us apart
Zullen ons nooit meer scheiden van elkaars hartenWill never again sir tear us from each other's hearts
Ik kleedde me aan en naar dat huis reed ik toe, vanaf de weg kon ik zijn ramen in het licht zien glanzenI got dressed and to that house I did ride from out on the road I could see its windows shining in light

Ik liep de trappen op en stond op de veranda, een vrouw die ik niet herkende kwam en sprak tot mij door een kettingdeurI walked up the steps and stood on the porch a woman I didn't recognize came and spoke to me through a chained door
Ik vertelde haar mijn verhaal en voor wie ik gekomen wasI told her my story and who I'd come for
Zij zei: "Het spijt me, zoon, maar niemand met die naam woont hier meer"She said "I'm sorry son but no one by that name lives here anymore"

Het huis van mijn vader straalt hard en fel, het staat als een baken dat me in de nacht roeptMy father's house shines hard and bright it stands like a beacon calling me in the night
Ropend en roepend, zo koud en alleenCalling and calling so cold and alone
Schitterend over deze donkere snelweg waar onze zonden onverbloemd liggenShining cross this dark highway where our sins lie unatoned