A Voz do Violão

De Stem van de Gitaar

A Voz do Violão

Wil niet, mijn lief, weten van de pijnNão queiras, meu amor, saber da mágoa
Die ik voel als ik aan jou denkQue sinto quando a relembrar-te estou
Mijn ogen getuigen van het water dat ik verliesAtestam-te os meus olhos rasos d'água
De pijn die jouw afwezigheid me brachtA dor que a tua ausência me causou

Oneindige gemis verslindt meSaudades infinitas me devoram
Herinneringen aan jouw schaduw die ik niet kenLembranças do teu vulto que nem sei
Mijn ogen huilen eindeloosMeus olhos incessantemente choram
Om de uren van vreugde die ik heb genotenAs horas de prazer que já gozei

Maar in deze eindeloze verlatenheidPorém neste abandono interminável
In de doorn van zo'n zwarte eenzaamheidNo espinho de tão negra solidão
Heb ik een onafscheidelijke metgezelEu tenho um companheiro inseparável
In de stem van mijn klagende gitaarNa voz do meu plangente violão

Je liet me alleen en zo ver wegDeixaste-me sozinho e lá distante
Ver van de immensiteit van mijn pijnAlheio à imensidão de minha dor
Vergeet je niet dat er nog bestaatEsqueces que ainda existe
Een liefdevol hartUm peito amante
Dat huilt om jouw verleidelijke genegenheidQue chora o teu carinho sedutor

In de eindeloze blauwe ruimte verlichtNo azul sem fim do espaço iluminado
Verlies ik me in de windAo léu do vento se desfaz
De klacht van deze wanhopige liefdeA queixa deste amor desesperado
Die mijn hart in duizend stukken breektQue o peito em mil pedaços me desfaz