Como Castillo de Arena

Als een Zandkasteel

Como Castillo de Arena

Wat een ellende is het geweestQue desgraciaíto ha sío
Diegene die zaait maar niet oogst,Aquel que siembra y no coge,
En het werk heeft verloren.Y el trabajito ha perdío.

Verlaat haar nooit,Tú nunca la desampares,
Want de enige die om je geeftQue la única que te quiere
In deze wereld is je moeder.En este mundo es tu mare.

Als een zandkasteel,Como castillo de arena,
Dat was jouw liefde voor mij,Ése fue pa mí tu amor,
Zo weinig was de stevigheidTan poca era la firmeza
Dat de wind het wegnam.Que el viento se la llevó.

En het zijn dodelijke vermoeidhedenY son fatiguitas mortales
Die van binnen worden gehuildLas que se lloran por dentro
En de tranen komen niet.Y las lágrimas no salen.

Geloof niet dat ik je vergeetNo creas tú que te olvío
Ook al ga ik je niet zien,Aunque yo no vaya a verte,
Dat zou oneerlijk zijn om jeQue injusto sería tenerte
Altijd naast me te hebbenSiempre al laíto mío
Tot de dood ons scheidt.Hasta que llegue la muerte.

Ik kijk naar de zee,Me pongo mirando al mar,
Zie hoe de golvenVeo cómo las olas
Sommige komen en andere gaan.Unas vienen y otras van.

Mijn schip raakt in paniekTodo mi barco se desespera
Omdat de dansPorque el baile
Niemand verwacht.Nadie lo espera.
Geef de laarsDale de betún
Een likje vet,A la bota,
Geef de hakDale de betún
Een likje vet,Al tacón,
Je bent mooierEres más bonita
Dan een kurkentrekker.Que un tirabuzón.