La Clava de Los Gitanos

De Sleutel van de Zigeuners

La Clava de Los Gitanos

Wanneer we naar de rivier gaanCuando nos vamos pal río
En ik hoor je zingenY la escucho cantar
In een van je klaagzangenEn uno de sus quejíos
Moet ik wel huilenTengo que echarme a llorar
Kijkend naar je in de rivierContemplándola en el río
Zie ik mijn mora je wassenYo veo a mi mora lavar

Was niet meerNo laves más
En laten we nu gaanY vámonos ya
Naar de cabila, moraPa la cabila, mora
Want de kinderen huilenQue llorando estan los niños
En de uren zijn verlatenY son desiertas las horas

Een bruine zigeunerinUna gitana morena
Geboren in de AlbaicínNacida en el albaicín
Met grote ogen en wallenDe ojos grandes y con ojeras
Zag ik haar van de berg komenDel monte la vi venir
Ik zei: waar ga je, nicht?Le dije ¿dónde vas prima?
En ze wilde niet luisterenY no me quiso escuchar
Ze ging verder op haar padSiguió el camino pa alante
Zonder om te kijkenSin volver la cara pa atrás

Samara, gekozen door de morenSamara, fue elegida por los moros
Koningin van de zigeunersReina de la morería
Het hele dorp vereerde haarToíto el pueblo la adoraba
En bad dag en nachtY le rezaba noche y día
Want koningin SamaraPorque la reina samara
Met haar zigeuner gezichtCon su cara tan gitana
Leek wel een maagdUna virgen parecía
Oh Samara, koningin van de zigeunersAy samara, reina de la morería

Mijn pijn was zo groot,Era tan grande mi dolor,
Dat ik me ziek in bed voeldeQue me encontraba yo malito en la cama
Bij God, bel me een andere dokterPor dios, llamadme a otro doctor
Die deze vermoeidheid wegnamQue me quitara estas fatigas
Die ik hebQue yo tengo
In mijn hartDentro de mi corazón

Bij God vraag ik jePor dios de pido
Dat je niet opschept, want ik heb van je gehoudenQue no te alabes que te he querido