No te apures, Carablanca

Geen haast, Carablanca

No te apures, Carablanca

Geen haast, Carablanca...No te apures, Carablanca...
Want ik heb niemand die op me wacht...Que no tengo quién me espere...
Niemand mist mijn vertraging,Nadie extraña mi retardo,
Voor mij is het altijd vroegPara mí siempre es temprano
Om aan te komen.Para llegar.
Geen haast, Carablanca...No te apures, Carablanca...
Want als ik aankom, blijf ik alleen...Que al llegar me quedo solo...
En de nacht valt langzaam,Y la noche va cayendo,
En in zijn schaduwen doen de herinneringenY en sus sombras los recuerdos
Meer pijn.Lastiman más.

Mijn hart krimpt ineenMe achica el corazón
Als ik het erf verlaat,Salir del corralón,
Omdat ik weet dat ik verloren ben.Porque me sé perdido.
De illusie die me verleidtMe tienta la ilusión
Die het café biedt,Que ofrece el bodegón,
In zijn glas van vergeten.En su copa de olvido.
Drank bij de pijn...Caña en la pena...
Vlam die me verbrandtLlama que me abrasa
Een kwaad dat niet geneest,Mal que no remedia,
Pijn die groter wordt.Pena que se agranda.
Altijd hetzelfde...Siempre lo mismo...
Ik ga om haar te vergetenVoy para olvidarla
En tussen de drankjesY entre caña y caña
Vergeet ik haar niet.La recuerdo más.

Geen haast, Carablanca,No te apures, Carablanca,
Want hier boven op de bok,Que aquí arriba del pescante,
Terwijl ik rijd en schudMientras ando traqueteando
Droom ik zoals toenVoy soñando como cuando
Ik haar leerde kennen.La conocí.
Geen haast, Carablanca...No te apures, Carablanca...
Want ik heb niemand die op me wachtQue no tengo quién me espere
Zoals toen, toen ik gingComo entonces, cuando iba
Vrienden maken met de vreugde,Compadreando la alegría,
Om gelukkig te zijn.De ser feliz.