Flor de Cenizas

Bloem van As

Flor de Cenizas

Er is geen land zoals het mijne, zegt de zanger in zijn liedNo hay tierra como la mía dice el cantor en su canto
Omdat de krekel van zijn jongen binnenin zijn borst fluitPorque el crespín de su chango le silba dentro del pecho
Bijtend op zijn gevoelens als hij ver van huis isMordiendo sus sentimientos cuando anda lejos del pago

De dorst om terug te keren roept illusies van nostalgie opLa sed de volver provoca espejismos de nostalgia
En het is een gouden illusie, slechts een bloem van asY es una ilusión dorada solo una flor de cenizas
Het is het hart dat oude, bevroren vlammen aanwakkertEs el corazón que atiza viejas llamas escarchadas

Als een paar ossen trekt de heimwee maar doorComo una yunta de bueyes tira y tira la querencia
Kijkend naar onze adolescentie van de andere kant van de tijdMirar nuestra adolescencia de la otra punta del tiempo
Het is woest als de ontmoeting met het onkruid van afwezigheidEs fiero como el encuentro con el yuyal de la ausencia

Want ik heb van het leven gedronken, ik ben niet bang voor de doodPorque he bebido la vida ya no le temo a la muerte
Ik weet dat op een dag het heden zal zeggen dat leven een hoge prijs heeftSe que un día dirá el presente vivir tiene un alto precio
Alleen doet de stilte van de dingen die verouderen me pijnSolo me duele el silencio de las cosas que envejecen

Kijkend naar die illusie ben ik teruggekeerd naar de verlangde grondMirando yo ese espejismo he vuelto al suelo añorado
En de hoek van mijn buurt waar ik speelde en lachte was niet meer mijn hoek, mijn dromen hadden me beroofdY la esquina de mi barrio donde jugaba y reía ya no era la esquina mía mis sueños me habían robado

En wat een pijn om de schaduw te zien van de jongen die mijn vriend wasY qué dolor ver las sombras del chango que fue mi amigo
Mijzelf te zien vanuit de afgrond van wat verouderde foto's, de bittere realiteit van de weg van de vergetelheidMirarme desde el abismo de unas fotos otoñadas ver la realidad amarga del camino del olvido

Ik ging op zoek naar de dagen van weleer, op zoek naar die lente, die eerste vriendin, haar mond en een eedSalí a recorrer ayeres buscando la primavera aquella novia primera su boca y un juramento
In mijn ziel groeide de winter en in mijn borst een ruïneEn mi alma creció el invierno y en mi pecho una tapera

Want ik heb van het leven gedronken, ik ben niet bang voor de doodPorque he bebido la vida ya no le temo a la muerte
Ik weet dat op een dag het heden zal zeggen dat leven een hoge prijs heeftSe que un día dirá el presente vivir tiene un alto precio
Alleen doet de stilte van de dingen die verouderen me pijnSolo me duele el silencio de las cosas que envejecen