El Bulín de la Calle Ayacucho

Het Bulin van de Ayacucho Straat

El Bulín de la Calle Ayacucho

Het bulin van de Ayacucho straatEl bulin de la calle ayacucho
Dat in mijn tijd van de kikker verhuurde,Que en mis tiempos de rana alquilaba,
Het bulin dat de jongens zochtenEl bulin que la barra buscaba
Om 's nachts te komen feesten;Para caer por la noche a timbear;
Het bulin waar zoveel jongensEl bulin donde tantos muchachos
In hun rotleven vondenEn su racha de vida fulera
Wat ze zochten en plezier hadden,Encontraron marroco y catrera,
Verward lijkt het te huilen.Rechiflado parece llorar.

De "primus" liet me niet in de steekEl "primus" no me fallaba
Met zijn lading van brandend waterCon su carga de agua ardiente
En met heet waterY habiendo agua caliente
Was de mate daar koning;El mate era alli señor;
De gitaar ontbrak nietNo faltaba la guitarra
Goed besnaard en glanzendBien encordada y lustrosa
En de gast met zijn schorre stemNi el bacan de voz gangosa
Met de flair van een zanger.Con berretin de cantor.

Klein mistig vogeltje dat lagCotorrito mistongo tirado
In de achtertuin van dat huisje,En el fondo de aquel conventillo,
Zonder tapijten, zonder luxe en zonder glans,Sin alfombras, sin lujo y sin brillo,
Hoeveel gelukkige dagen heb ik doorgebrachtCuantos dias felices pase
In de warmte van de liefde van een meisjeAl calor del querer de una piba
Dat van mij was, teder en oprecht,Que fue mia, mimosa y sincera,
En op een winteravond, zo rotY una noche de invierno y fulera
Vloog ze, naar de hemel.En un vuelo, hacia el cielo se fue.

Elke ding was een herinneringCada cosa era un recuerdo
Die het leven me zuur maakte,Que la vida me anargaba,
Daarom bracht ik mijn dagen doorPor eso me la pasaba
Als een herder, arm en treurig;Cabrero, rante y triston;
De jongens trokken zich terugLos muchachos se cortaron
Toen ze me zo verdrietig zagen,Al verme tan afligido,
En ik bleef in het nestY yo me quede en el nido
Mijn verdriet uitbroeden.Empollando mi aflicción.

Het bulin van de Ayacucho straatEl bulin de la calle ayacucho
Is mistig en rot gebleven,Ha quedado mistongo y fulero,
Je hoort de milonguero zanger niet meerYa no se oye al cantor milonguero
Die zijn muze zo vol passie liet zingen;Engrupido su musa entonar;
En in de "primus" borrelt de ketel niet meerY en el "primus" no bulle la pava
Die de blije jongens samenbracht,Que a la barra contenta reunia,
En de gast van de blije vreugdeY el bacan de la rante alegria
Is droog van het zoveel huilen.Esta seco de tanto llorar.