Madame Ivonne

Madame Ivonne

Madame Ivonne

Mevrouw Ivonne was een meisjeMademoiselle Ivonne era una pebeta
uit de straat van het oude Montmartre,que en el barrio posta del viejo Montmartre
met haar stoere uitstraling als blije meid,con su pinta brava de alegre griseta,
verfriste ze de feesten van Les Quatre Arts.animo las fiestas de Les Quatre Arts.

Ze was de schat van het Latijnse Kwartier,Era la papusa del Barrio Latino,
ze inspireerde de woorden van elk vers,que supo a los puntos del verso inspirar,
maar op een dag kwam er een Argentijnpero fue que un día llego un argentino
en deed de Franse dame zuchten van verlangen.y a la francesita la hizo suspirar.

Mevrouw Ivonne...Madame Ivonne...
de zuidelijke kruis was als een teken,la cruz del sur fue como un sino
Mevrouw Ivonne...Madame Ivonne...
was als het lot dat jou wachtte.fue como el sino de tu suerte.

Grijze leeuwerik,Alondra gris,
jouw pijn ontroert me;tu dolor me conmueve;
jouw verdriet is van sneeuw,tu pena es de nieve,
Mevrouw Ivonne...Madame Ivonne...

Er zijn tien jaar voorbij sinds ik vertrok uit Frankrijk.Han pasao diez años que zarpo de Francia.
Mevrouw Ivonne... is nu enkel madame,Mademoiselle Ivonne... hoy solo es madame,
bij het zien dat alles in de verte bleef,la que al ver que todo quedo en la distancia,
bent met heel treurige ogen champagne aan het drinken.con ojos muy tristes bebe su champagne.

Ze is niet meer de schat van het Latijnse Kwartier,Ya no es la papusa del Barrio Latino,
niet meer het mooie bloemetje van het Lijs...ya no es la mistonga florecita de lis...
ze heeft niets meer... zelfs die Argentijnya nada le queda... ni aquel argentino
die tussen tango en mate haar opheefde in Parijs.que entre tango y mate la alzo de Paris.