僕らだけの主題歌 (Bokura Dake No Shudaika)

Ons eigen themalied

Er is geen weg terug

We renden, waarbij we onze jeugdige pijn, in afwachting van de lente, vermengden met liefde en dromen

Ik begin nu verder te gaan vanuit een andere plek dan waar ik wonden heb opgelopen in onze speelse liefde, wonden die vervagen maar nooit helemaal verdwijnen, met de dagen van snikken nog steeds op mijn rug

Ik ga, dus let maar op. Het was zo grappig, ik moest lachen. We hebben elkaar gemist, maar ik ga de droom die ik met je deelde waarmaken. Als ik verdrietig ben, als ik zoveel pijn heb, zal ik terugdenken aan de herinneringen en de tijd die we samen hebben doorgebracht, en dat als steun gebruiken voor mijn hart

De volgende keer dat ik me omdraai, hoop ik dat we samen kunnen zwaaien en lachen

Zelfs diep in het bos, verdwaald, schijnt de ochtendzon door en laat ons weten dat het dageraad is. Ook al kunnen we het niet zien, verleden, toekomst en heden houden elkaars hand vast en verlichten ze de volgende nacht

Ik ben hier, kom dichterbij, ik koester nog steeds verlangens die ik achterliet. Ook al leef ik verder alsof er niets gebeurd is, er zijn momenten dat ik je wil zien, momenten dat ik je wil vasthouden, en ik zal de herinneringen die ik me herinner en de tijd die we samen hebben doorgebracht gebruiken als een lichtpuntje voor de onbekende toekomst

Ik kan die vreselijke dag niet uitwissen, die dag waarop ik schreeuwde dat ik wilde verdwijnen, wegrennen, die dag waarop ik zelfs ontmoetingen en wonderen haatte. Daarom hoop ik dat ik uiteindelijk in ieder geval kan terugdenken aan het feit dat het goed was om te leven

Er is geen weg terug

Ik ga, dus let op me, ik ga iets vinden dat belangrijker is dan jij, voor jou, die belangrijker bent dan wat dan ook. Wanneer ik je wil zien, wanneer ik je wil vasthouden, zal ik terugdenken aan de herinneringen en de tijd die we samen hebben doorgebracht, en die gebruiken als steunpilaar voor mijn hart

Ik zal het steeds opnieuw zingen, en zo van onze dierbare gevoelens ons eigen themalied maken