Luscinia

Luscinia

Luscinia

Zingen de vogels de dageraadCantaben els ocells l'alba
En de geliefde werd wakker, wie is de dageraadI es despertà l'amat qui es l'alba
En de vogels stopten hun gezangE los aucells finiren llur cant
En de vriend stierf voor de geliefde, bij de dageraadI l'amic morí per l'amat, en l'alba

Ik zit op het bankjeMi son seduto su la panchetta
Zoals vroeger, hoeveel jaren geleden?Come una volta, quanti anni fa?
Zij, zoals vroeger, heeft zich vastgeklemdElla, come una volta, s'è stretta
Op het bankjeSu la panchetta

En niet het geluid van een woordE non il suono d'una parola
Alleen een glimlach vol medelijdenSolo un sorriso tutta pietà
De witte hand laat de spoel losLa bianca mano lascia la spola

Dood! Ja, dood! Als ik weef, weef ikMorta! Sì, morta! Se tesso, tesso
Voor jou alleen, hoe, weet ik nietPer te soltanto, come, non so
In dit weefsel, onder de cipresIn questa tela, sotto il cipresso
Aan het eind zal ik naast jou slapenAccanto alfine ti dormirò

Ik huil, en ik zeg haar: Hoe heb ik kunnenPiango, e le dico: Come ho potuto
Mijn lieve schat, van jou weggaan?Dolce mio bene, partir da te?
Ze huilt, en ze zegt met een stille gebaarPiange, e mi dice d'un cenno muto
Hoe heb je kunnen?Come hai potuto?

En ze huilt, en huilt, mijn lieve liefdeE piange, e piange, mio dolce amore
Hebben ze het je niet verteld? Weet je het niet?Non t'hanno detto? Non lo sai tu?
Ik ben niet levend behalve in jouw hartIo non son viva che nel tuo cuore