Emmenez-Moi

Neem Mij Mee

Emmenez-Moi

Naar de dokken, waar het gewicht en de vervelingVers les docks, où le poids et l'ennui
Mijn rug krommenMe courbent le dos
Ze komen aan, met een buik vol fruitIls arrivent, le ventre alourdi de fruits
De botenLes bateaux

Ze komen van de andere kant van de wereldIls viennent du bout du monde
Brengen met zich mee zwervende ideeënApportant avec eux des idées vagabondes
In de reflecties van een blauwe lucht, van miragesAux reflets de ciel bleu, de mirages
Met een peperige geurTraînant un parfum poivré
Van onbekende landenDe pays inconnus
En van eeuwige zomersEt d'éternels étés
Waar je bijna naakt leeftOù l'on vit presque nu
Op de strandenSur les plages

Ik, die mijn hele levenMoi qui n'ai connu, toute ma vie
Alleen de noordelijke lucht heb gekendQue le ciel du nord
Zou dit grijs willen wegwassenJ'aimerais débarbouiller ce gris
Door van koers te veranderenEn virant de bord

Neem mij mee naar het einde van de aardeEmmenez-moi au bout de la terre
Neem mij mee naar het land van wonderenEmmenez-moi au pays des merveilles
Het lijkt me dat de ellendeIl me semble que la misère
Minder pijnlijk zou zijn in de zonSerait moins pénible au soleil

In de bars, bij het vallen van de avondDans les bars, à la tombée du jour
Met de zeeliedenAvec les marins
Als we praten over meisjes en liefdeQuand on parle de filles et d'amour
Een glas in de handUn verre à la main

Ik verlies het besef van de dingenJe perds la notion des choses
En plotseling tilt mijn gedachte me op en zet me neerEt soudain ma pensée m'enlève et me dépose
Een prachtige zomer, op de kustUn merveilleux été, sur la grève
Waar ik zie, met uitgestrekte armenOù je vois, tendant les bras
De liefde die, als een gek, naar me toe rentL'amour qui, comme un fou, court au devant de moi
En ik hang om de nek van mijn droomEt je me pends au cou de mon rêve

Wanneer de bars sluiten, en de zeeliedenQuand les bars ferment, et que les marins
Terugkeren naar hun schepenRejoignent leurs bords
Droom ik nog steeds tot de ochtendMoi je rêve encore jusqu'au matin
Staande op de havenDebout sur le port

Neem mij mee naar het einde van de aardeEmmenez-moi au bout de la terre
Neem mij mee naar het land van wonderenEmmenez-moi au pays des merveilles
Het lijkt me dat de ellendeIl me semble que la misère
Minder pijnlijk zou zijn in de zonSerait moins pénible au soleil

Op een mooie dag, op een krakend schipUn beau jour, sur un raffiot craquant
Van de romp tot het dekDe la coque au pont
Om te vertrekken, zal ik werken inPour partir, je travaillerai dans
De kolenruimLa soute à charbon

Neem de weg die leidtPrenant la route qui mène
Naar mijn kinderdromen, op verre eilandenA mes rêves d'enfant, sur des îles lointaines
Waar niets belangrijk is behalve levenOù rien n'est important que de vivre
Waar de slome meisjesOù les filles alanguies
Je hart veroveren door, zo heeft men me verteldVous ravissent le coeur en tressant, m'a-t-on dit
Van die bloemenkransen die bedwelmenDe ces colliers de fleurs qui enivrent

Ik zal vluchten, mijn verleden achterlatendJe fuirai, laissant là mon passé
Zonder spijtSans aucun remords
Zonder bagage en met een vrij hartSans bagage et le coeur libéré
Luid zingendEn chantant très fort

Neem mij mee naar het einde van de aardeEmmenez-moi au bout de la terre
Neem mij mee naar het land van wonderenEmmenez-moi au pays des merveilles
Het lijkt me dat de ellendeIl me semble que la misère
Minder pijnlijk zou zijn in de zonSerait moins pénible au soleil

Neem mij mee naar het einde van de aardeEmmenez-moi au bout de la terre
Neem mij mee naar het land van wonderenEmmenez-moi au pays des merveilles
Het lijkt me dat de ellendeIl me semble que la misère
Minder pijnlijk zou zijn in de zonSerait moins pénible au soleil