Le Palais de Nos Chimères

Het Paleis van Onze Dromen

Le Palais de Nos Chimères

We trouwden op een lentedagNous nous sommes mariés par un jour de printemps
Zonder priester, zonder gemeentehuis, zonder vrienden of familieSans prêtre, sans mairie, sans amis, ni parents
We waren hooguit met z'n tweeën nog maar twintig jaarNous n'avions tout au plus elle et moi que vingt ans
Maar een volwassen verlangen brandde in onze kinderhartenMais un désir d'adulte brûlait nos coeurs d'enfants

De liefde bevrijdde in een nacht onze hartenL'amour en une nuit émancipa nos coeurs
We waren omarmd, beschaamd van gelukNous étions enlacés tout honteux de bonheur
In onze vergrote ogen was er geen angstDans nos yeux agrandis ne passait nulle peur
Want de jeugd lacht als de kindertijd sterftCar la jeunesse rit quand l'enfance se meurt

Het paleis van onze dromenLe palais de nos chimères
Hadden we gebouwd op de horizonNous l'avions bâti sur l'horizon
En we omringden de aardeEt nous ceinturions la terre
Zij en ik, als twee zwerversElle et moi, comme deux vagabonds

Om te drinken uit de bronPour s'abreuver à la source
Van de liefde, die eeuwige lenteDe l'amour cet éternel printemps
We deelden de schuimNous nous partagions la mousse
Van het kasteel van de rozen des windsDu château de la rose des vents

Nu ben ik alleen, ik loop nog steedsÀ présent je suis seul je marche toujours
Maar als ik mijn laatste dag voel naderenMais quand je sentirai venir mon dernier jour
Op het graf waar mijn liefde al rustSur la tombe où déjà repose mon amour
Gelukkig zal ik me uitstrekken en sterven op mijn beurtHeureux j'irai m'étendre et mourir à mon tour

En onder hetzelfde kruis zullen onze twee lichamen slapenEt sous la même croix nos deux corps dormiront
Onze ogen zullen omrand zijn door dezelfde horizonNos yeux seront cernés par le même horizon
En uit dezelfde aarde zullen onze monden zich vullenEt de la même terre nos bouches s'empliront
Wanneer onze zielen voor de eeuwigheid verenigenQuand pour l'éternité nos âmes s'uniront

Het paleis van onze dromenLe palais de nos chimères
Is ingestort met mijn illusiesA croulé avec mes illusions
En onder het gewicht van zijn stenenEt sous le poids de ses pierres
Barst een zwervend hartSe lézarde un coeur de vagabond

Mijn verleden dat me domineertMon passé qui me domine
Duwt me om door alle tijden te zwervenMe pousse à errer par tous les temps
En te slapen tussen de ruïnesEt dormir parmi les ruines
Van het kasteel van de rozen des windsDu château de la rose des vents
Van het kasteel van de rozen des windsDu château de la rose des vents