De Arend

Er leefde eens een arend, die niet meer vliegen kon
Ooit zweefde hij in vrijheid en vloog richting de zon
Maar omstandigheden brachten hem nu letterlijk aan de grond
En zo leefde hij met zijn kop omlaag, tot iemand hem daar vond

De man keek naar de arend, die verdwaald wat rondjes liep
En bedacht zich toen, dit is niet waarvoor God de arend schiep
Dus zij teelde hem vol liefde op, wees naar boven terwijl hij zei
Jongen, kijk omhoog en vlieg, daarboven ben je vrij

Maar de arend was helaas nog aan zijn aardse plek gewend
En hoewel hij ergens voelde, dat hij voor boven was bestemd
Ging zijn blik weer naar die oude plek, die hij comfortabel vond
En met een snelle sprong belandde hij weer veilig op de grond

Toch kon de man niet aanzien, hoe die arend daar zo zat
Dat zo'n mooie vogel rondjes liep, terwijl hij vleugels had
Daarom gaf hij het opnieuw een kans, vanaf een schuurdak deze keer
Maar ook nu daalde de arend snel op vertrouwde bodem neer

Maar de man was erg geduldig, en hij gaf het nog steeds niet op
Nee, hij nam de arend mee naar een hoge bergtop
Hij keek het beest indringend aan, en zei weer vlieg, je kunt het echt
En weet je wat er toen gebeurde, nadat hij dit had gezegd

Opeens gingen de vleugels, heel krachtig op en neer
Er kwam hoop in die arends ogen, dat het ging lukken deze keer
En met een sterke sprong naar voren, kwam hij los en steeg omhoog
De man keek hem met tranen na, tot hij boven de wolken vloog

Oké mijn vriend, je snapt het wel, die arend dat zijn wij
Bestemd voor hemels leven, maar zijn we echt wel vrij?
Of zitten we aan de aarde vast, drukt iets ons steeds omlaag?
Dan mogen we hoopvol uitzien, naar verandering vandaag

Want God zegt, richt je hoofd omhoog, en geef je last aan mij
Ik leer je hemels leven, want in Jezus ben je vrij
Dus spreid je vleugels uit en leef, en eer mij in het licht
Hier is rust en vreugde, en een prachtig ver gezicht