Escalation

Escalatie

Escalation

Dame Judi Dench leest Shakespeare's sonnetten XXX, LV en XXVII:Dame Judi Dench reads Shakespeare's sonnets XXX, LV, and XXVII:

Wanneer ik in de sessies van zoete stille gedachtenWhen to the sessions of sweet silent thought
Herinneringen oproep aan wat geweest isI summon up remembrance of things past
Zucht ik om het gebrek aan veel dat ik zochtI sigh the lack of many a thing I sought
En met oude zorgen nieuw wonden van mijn dierbare tijdAnd with old woes new wail my dear time's waste
Dan kan ik een oog verdrinken, ongewoon om te vloeienThen can I drown an eye, unused to flow
Voor kostbare vrienden verborgen in de tijdloze nacht van de doodFor precious friends hid in death's dateless night
En opnieuw wonden van de liefde die lang geleden zijn opgehevenAnd weep afresh love's long since cancell'd woe
En jammeren om de kosten van vele verdwenen gezichten:And moan the expense of many a vanish'd sight:
Dan kan ik treuren om de klachten van weleerThen can I grieve at grievances foregone
En zwaar van verdriet naar verdriet vertellenAnd heavily from woe to woe tell o'er
De treurige rekening van eerder beklagThe sad account of fore-bemoaned moan
Die ik opnieuw betaal alsof het niet eerder was betaaldWhich I new pay as if not paid before
Maar als ik ondertussen aan jou denk, beste vriendBut if the while I think on thee, dear friend
Worden alle verliezen hersteld en eindigen de zorgenAll losses are restored and sorrows end

Geen marmer, noch de vergulde monumentenNot marble, nor the gilded monuments
Van prinsen, zullen deze krachtige rijm overlevenOf princes, shall outlive this powerful rhyme
Maar jij zult helderder stralen in deze inhoudBut you shall shine more bright in these contents
Dan onopgeruimd steen besmeurd met vuile tijdThan unswept stone besmear'd with sluttish time
Wanneer verkwistende oorlog standbeelden omverwerptWhen wasteful war shall statues overturn
En strijd de werken van metselwerk uitroeitAnd broils root out the work of masonry
Noch Mars zijn zwaard, noch de snelle vlam van oorlog zal brandenNor Mars his sword nor war's quick fire shall burn
Het levende bewijs van jouw herinneringThe living record of your memory
Tegen de dood en alle vergeten vijandschap'Gainst death and all-oblivious enmity
Zal jij voortgaan; jouw lof zal altijd ruimte vindenShall you pace forth; your praise shall still find room
Zelfs in de ogen van alle nakomelingenEven in the eyes of all posterity
Die deze wereld verslijten tot de eindige ondergangThat wear this world out to the ending doom
Dus, tot het oordeel dat jij zelf opstaatSo, till the judgment that yourself arise
Leef jij hierin, en verblijf in de ogen van de geliefdeYou live in this, and dwell in lover's eyes

Moegestreden, haast ik me naar mijn bedWeary with toil, I haste me to my bed
De dierbare rust voor leden die moe zijn van de reisThe dear repose for limbs with travel tired
Maar dan begint een reis in mijn hoofdBut then begins a journey in my head
Om mijn geest te werk te zetten, wanneer het lichaam's werk is geëindigdTo work my mind, when body's work's expired
Want dan zijn mijn gedachten, van ver waar ik verblijfFor then my thoughts, from far where I abide
Van plan een ijverige pelgrimstocht naar jouIntend a zealous pilgrimage to thee
En houd ik mijn hangende oogleden wijd openAnd keep my drooping eyelids open wide
Kijkend naar de duisternis die de blinden zienLooking on darkness which the blind do see
Behalve dat de denkbeeldige blik van mijn zielSave that my soul's imaginary sight
Jouw schaduw presenteert aan mijn zielloze blikPresents thy shadow to my sightless view
Die, als een juweel dat in gruwelijke nacht hangtWhich, like a jewel hung in ghastly night
De zwarte nacht mooi maakt en haar oude gezicht nieuwMakes black night beauteous and her old face new
Kijk! Zo, overdag mijn leden, 's nachts mijn geestLo! Thus, by day my limbs, by night my mind
Voor jou en voor mezelf vind ik geen rustFor thee and for myself no quiet find