visualizaciones de letras 98
Soneto - XV (ou À Sofia)
Contos de Joaquim
Alegra-te ao ouvir os passarinhos,
dengosa ao pedir mais do sorvete.
Embora não possua o meu gene
teus gestos se ajeitam ao meu ninho.
Desenha, criatura dócil, infante
Revela na inocência, os meus medos.
Repousa puramente em meu leito
me faz sentir maior que um gigante.
Chegas-te e tudo então ficou mais belo
o teu riso, o teu jeito, o teu encanto
me fez querer ser mais - me fez ser elo...
e ao te ver deitar, assim - cochila...
cair em colo meu em sono santo,
quisera eu, (poder) chamar-te: - Filha.
Escrita por: Ely Cabral. ¿Los datos están equivocados? Avísanos.
Enviada por Ely. ¿Viste algún error? Envíanos una revisión.



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Contos de Joaquim y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: