Zahir

Zahir

Zahir

Deze keer zal ik me niet verstoppen achter de muren die ik heb gebouwdThis time around I won't hide behind my walls I built
Door de tijd en de getijden van de oceanen.Through time and all oceans tide.
Muren vallen, verdrinkend in de atrofie van dit getijde-residu.Walls fall down, drowning atrophy in this tidal residue.
Kom en was deze woeste zwaartekracht weg die me van jou terugvordert.Come wash away this ferocious gravity reclaiming me from you.

In wanhoop al veel te lang heb ik mezelf uit elkaar getrokken.In despair for far too long I've torn myself apart.
Geen sprake van. Ik zal genezen zodra de pijn me weer laat ademen.No more. I will heal as soon as pain allowes me to breathe.
Uit wanhoop heb ik hoop gevonden, uit deze hoop vond ik vrede.From despair I've found hope, from this hope I found peace.
Om los te laten, om jou in vrede te laten rusten.To let go, to let you rest in peace