Lissabon van Passies

Lisboa De Paixões

LissabonLisboa
Land van allen en van niemand.Terra de todos e ninguém.
Waar God de betovering gaf.A que Deus deu o encanto.
Aan jou, stad van niemandA ti, cidade ninguém
Naakt van mij in tranen.Nua de mim em pranto
Jij bent het goddelijke licht van de zonÉs luz divina de sol
En treurig...E triste...
Zo treurig van de wind.Tão triste de vento.

Maar zo is het, Lissabon, pijnig van het huilenMas é assim Lisboa, doída de choro
Die de ziel van mijn fado leidtQue encaminho a alma do meu fado
In de richting van de steegjes van jouw lichaam.Em direção aos becos do teu corpo.

Je bent niet van mij, nee, LissabonNão és minha, não, Lisboa
Je bent van God en daarbuiten,És de Deus e Além,
Van de zee en het Universum.Do mar e Universo.

Lissabon.Lisboa.
Ze hebben je al geschreven over passiesJá te escreveram de paixões
Lichamen brandend... Voor jou!Corpos ardendo... Por ti!
En ik die je al in gedichten heb bezongen!E eu que já te cantei em versos sonhados!

Maar zo is het, Lissabon...Mas é assim Lisboa...