Cuando Me Abandone El Alma

Wanneer Mijn Ziel Mij Verlaat

Cuando Me Abandone El Alma

Wanneer mijn ziel mij verlaat, vervullend mijn bestemmingCuando me abandone el alma cumpliendo con mi destino
Zal mijn schaduw met haar meegaan, mijn dikke bloed van krekelsSe irá con ella mi sombra mi sangre espesa de grillos
Zal zingen in de jonge bedding van de rivieren van mijn kinderenCantará en el joven cauce de los ríos de mis hijos

Misschien zal ik in mijn dood verlangen naar eenvoudige dingen, mijn huisQuizás añore en mi muerte cosas sencillas, mi casa
Een onvoltooid droom, mijn mooie en zoete nostalgieAlgún sueño no cuajado mi hermosa y dulce nostalgia
Die ik voel wanneer de geuren van mijn kindertijd me bereikenQue siento cuando me acuden los olores de mi infancia

Het nobele gezicht van het veld of mate drinken op een regenachtige dagLa noble cara del campo o matear un día llovido
Luisteren in het oude veld naar het gezang van de aapjesOír en el campo anciano el coyuyal de changuitos
En die wijnen met gitaarmuziek in een rustplek van vriendenY esos vinos guitarreados en un remanso de amigos

Wanneer je mijn dood inwijdt, huil niet om mijn zwarte nachtCuando inaugures mi muerte no llores mi noche negra
Zaai me in mijn land en bedek me daarna met chacarerasSembrame en mi pago y luego tapame con chacareras
Zodat mijn ziel het hart van mijn aarde meeneemtPara que mi alma se lleve el corazón de mi tierra

Ik zal verlangen wanneer ik sterf naar de warme honing van jouw lippenVoy a añorar cuando muera la tibia miel de tus labios
Jouw mond, een zwerm van kussen en al onze zondenTu boca enjambre de besos y todos nuestros pecados
Die mijn bestaan betekenis en bescherming gavenAquellos que a mi existencia dieron sentido y amparo

In het hiernamaals zou ik graag op een pad willen ontmoetenEn el más allá quisiera encontrarme en un camino
Met die boom die een dorp was van harpen en nestenCon aquel árbol que fuera un pueblo de arpas y nidos
Vandaag mijn tafel en mijn gitaar, morgen mijn laatste dekentjeHoy mi mesa y mi guitarra mañana mi último abrigo

De dood is jaloers op mijn geliefde bloem, het levenLa muerte vive celosa de mi amada flor la vida
Ze zeggen dat ze me zoekt, hopelijk als ze me ooit vindtDicen que me anda buscando ojalá si un día me pilla
Zal ik er zijn, zittend en zingend, zodat ze van jaloezie sterftMe hallé machao y cantando pa' que se muera de envidia

Wanneer je mijn dood inwijdt, huil niet om mijn zwarte nachtCuando inaugures mi muerte no llores mi noche negra
Zaai me in mijn land en bedek me daarna met chacarerasSembrame en mi pago y luego tapame con chacareras
Zodat mijn ziel het hart van mijn aarde meeneemtPara que mi alma se lleve el corazón de mi tierra