Epitafium Dla Krzyœka

W sześciu strunach zaklęta muzyka
W sześciu strunach czułość i ból
W sześciu strunach swe niebo zamykał
Znad mazurskich jezior i pól
W sześciu strunach wpisane marzenia
W sześciu strunach radość i gniew
W sześciu strunach rockowy poemat
I ta miłość do jednej z Ew

A życie kochał, jak szalony
Razem z jesienią szedł przez park
Świtem słowiki szczęścia gonił
Nad białym krzyżem schylił kark
Cumował w portach ludzkich marzeń
Zachłannie kochał, szybko żył
Czasem go spytał ktoś przy barze
No, powiedz stary, gdzieś ty był

W sześciu strunach zaklęta muzyka
W sześciu strunach czułość i ból
W sześciu strunach swe niebo zamykał
Znad mazurskich jezior i pól
W sześciu strunach wpisane marzenia
W sześciu strunach radość i gniew
W sześciu strunach rockowy poemat
I ta miłość do jednej z Ew

Zbyt szybko doszedł do tej bramy
Za którą nie ma innych dróg
Nawet nie zdążył wziąć gitary
Pewnie by zabrał, gdyby mógł
Niewyśpiewana życia puenta
Ostatnia coda wielkiej gry
Wystarczy nutek, by pamiętać
Że był tu taki ktoś, jak Ty