Het Lied Van de Dorpsidioot

La Canción de la Canción de la Aldea

Het Lied Van de Dorpsidioot

El agua fría me atrae cada vez másHet koele water lokt mij meer en meer steeds aan.
Entonces quiero pararme en ella con mis pies descalzosDan wil ik er met bei' mijn blote voeten in gaan staan.
Los peces desnudos se deslizan a mi alrededorDe zachte blote vissen glissen om mij heen,
Mi cabeza vaga como un pájaro alrededor de mi mentemijn hoofd dwaalt als een vogel om mijn denken heen...

La gente del pueblo, el herrero y luego los campesinosDe mensen in het dorp, de smid en dan de boeren,
las mujeres que van de compras o limpian sus pisosde vrouwen die gaan winkelen of schrobben aan hun vloeren;
Dicen que estoy locoze zeggen dat ik gek ben,
que mi cabeza no puede pensardat mijn hoofd niet denken kan.
Mi cabeza es sólo la cabeza de un hombre felizMijn hoofd is slechts het hoofd van een gelukkig man...

El agua fría me brillaHet koele water schijnt mij
más suave una y otra vezsteeds weer zachter toe.
Voy a sentarme un poco porque me siento un poco cansadoIk ga een beetje zitten want ik voel me wel wat moe.
Los peces silenciosos se deslizan suavemente sobre mi corazónDe stille vissen glijden zachtjes langs mijn hart.
Mi cabeza es como un pájaro confundido con el vientoMijn hoofd is als een vogel met de wind verward...

La gente del pueblo, no pueden capturarDe mensen in het dorp, die kunnen maar niet vatten,
que el viento vacío me sienta mejor que cortar leñadat loze wind mij beter past dan brandhout hakken.
Dicen: «¡Véalo caminar con esa extraña sonrisa idiota!Ze zeggen: "zie hemlopen met die vreemd-idiote grijns!.."
No sonrío, pero sonrío a mi pensamiento pacíficoIk grijns niet maar ik glimlach om mijn vredig gepeins...

El agua fría se sienta cerca de míHet koele water vlijt zich dicht tegen mij aan.
No hay humano que me detenga, no más humano que lo rechazeGeen mens die me weerhoudt, geen mens meer om het af te slaan.
Estoy acostado con los ojos cansadosIk lig gewoon wat neer met bei' mijn ogen moe.
Los pájaros y los peces están en necesidad de desventajasDe vogels en de vissen zijn aan minnen toe...

La gente del pueblo, si no lo creeronDe mensen in het dorp, of zij het niet geloofden,
Vienen a verme y sacudir sus pesadas cabezasze komen naar mij zien en schudden met hun zware hoofden.
Dicen: «¡Míralo... ahora se ahogó!Ze zeggen: "Zie hem liggen... nou heeft ie zich verzopen!
Sonrío, porque hay un paraíso aquí abierto para míIk glimlach, want er ligt een paradijs hier voor mij open...

Texto: Marie-France Daenen
Tekst: Marie-France DaenenMúsica: Paul Heyninck
Muziek: Paul HeyninckArr.: Leo Cools
Arr.: Leo Cools