Iedereen Slaapt

Todos duermen

Iedereen Slaapt

Cuando todos duermen, él sigue despiertoAls iedereen slaapt, ligt hij nog wakker
Fuma algo, bebe algo y da vueltas en su camaRookt wat en drinkt wat en draait in zijn bed
Mira por la ventana, mira el relojHij kijkt door het raam, kijkt naar de wekker
Sube en el ascensor hasta el techo de su apartamentoReist me de lift naar het dak van z'n flat
Ve el Markerwaard y tiembla en su abrigoHij ziet de Markerwaard en huivert in zijn jas
El Markerwaard completo, el mar de piedra y vidrioDe volle Markerwaard, de zee van steen en glas
Luego ve la luz de un anuncioDan ziet hij het licht van een reklame
Parpadeando en su rostro blancoFlakkerend rood op z'n witte gezicht
Huye del viento, piensa en su habitaciónVlucht voor de wind, denkt aan z'n kamer
Abre los ojos y los vuelve a cerrarOpent z'n ogen en doet ze weer dicht
Caminando hacia el borde de una tumba extrañaHij loopt naar de rand van een wonderlijk graf
Da un paso hacia adelante...Hij stapt eraf...

Ella camina por la playa, esperando las olasZij loopt langs het strand, wacht op de golven
Observa el agua aún más roja que la sangreKijkt naar het water nog roder dan bloed
La gaviota en su mano, roja y podridaDe meeuw in haar hand, rood en bedorven
Aquí yace el petróleo, hasta aquí llegó la mareaHier ligt de olie, tot hier kwam de vloed
Ve la arena gris, ve el mar rojoZe ziet het grijze zand, ze ziet de rode zee
Los peces en la playa, el mar rojo y muertoDe vissen op het strand, de rode, dode zee
Y el sonido, alto en las nubes...En an het geluid, hoog in de wolken...
Aviones cruzan y chillan por dosVliegtuigen kruisen en krijsen voor twee
Mira hacia adelante, esperando las olasZe kijkt voor zich uit, wacht op de golven
Observa el agua y espera el marKijkt naar het water en wacht op de zee
No es una protesta, porque no es una heroína...Het is geen protest, want ze is geen heldin...
Ella se sumerge...Ze loopt erin...

Una calle en una ciudad, un hijo y un padreEen straat in een stad, een zoon en een vader
Sombras entre el silencioso concretoSchaduwen tussen het stille beton
La lluvia es negra, no hay nada que preguntarDe regen is zwart, niets valt te vragen
¿No había aquí antes un jardín, un césped?Was hier dan vroeger geen tuin, geen gazon?
¿Había aquí una fuente?Was hier dan een fontein?
El hijo se detiene y suspiraDe zoon staat stil en zucht
No ve ninguna fuente aquíHij ziet hier geen fontein
Intenta atrapar el aire vacíoHij hapt naar lege lucht
Y ahora sigue al padre sin rumboEn nu loopt hij los achter de vader
El padre mira hacia atrás a su hijo sin vida...De vader kijkt om naar z'n levenloos kind...
El dolor en su pecho, dolor de la tierraDe pijn in z'n borst, pijn van de aarde
Personas demasiado tarde en un laberinto vacío...Mensen te laat in een leeg labyrint...
Ya no importa en qué dirección vayan...Het maakt niet meer uit welke richting ze gaan...
Están perdidos...Ze gaan eraan...