A Symphonic Tragedy

Een Symfonische Tragedie

A Symphonic Tragedy

Stil is het rijk waar ik in rust ligHushed is the realm where in repose I lay
Een sluimer die danst tussen nacht en dagA slumber that dances between night and day
Hier waar onze dromen voortduren, zijn we tot rust gekomenHere where our dreams prolong, we've come to rest
Zal je blijven of is dit afscheid?Will you abide or is this goodbye?

Een symfonische tragedie valt op me neer, op de afgrond van het levenA symphonic tragedy rains down on me, on the abyss of life
Laat niet los, maar omarm de klimDon’t let go but embrace the climb
Zonder jou is ons einde nabijWithout you our end is nigh

Gekleed en omhuld in stilte lig ik daarGowned and enshrouded in silence I lay
Terwijl zachte handen dansen op mijn lichaamWhile soft hands dance on my body’s display
Wanneer ik ontwaak, met wonden versierd, zal je me omarmen of me verachten?When I awake, with wounds adorned, will you embrace me or leave me scorned?

Door woeste winden en heftige beproevingen hebben we onvergeeflijke jaren als één doorstaan (de storm trotserend)Through gales wild and trials fierce we've roamed unforgiving years as one (defying the storm)
Heil me, onthul me om te baden in het eerste licht van de dageraadHeal me, reveal me to bathe in the first light of dawn

Een symfonische tragedie valt op me neer, op de afgrond van het levenA symphonic tragedy rains down on me, on the abyss of life
Laat niet los, maar omarm de klimDon’t let go but embrace the climb
Zonder jou is ons einde nabijWithout you our end is nigh

Neem de sprong en daal af naar onbekende, onvruchtbare landenTake the leap and descend to unknown, barren lands
Ga vooruit, zet door, ren weg van de roepende vloekGo forward, tread onwards, outrun the calling curse
Dismantleer de jaren van weleer, laat de kroon achter, onder ogen zien de tranenDismantle yesteryears, leave the crown, face the tears
Een vaartuig geërodeerd, bloed en bot, aarde en steenA vessel eroded, blood and bone, earth and stone

Wie ben ik anders dan een ziel in het schaduwgebied?Who am I but a soul in the shadow domain?
Gewassen en herboren, mijn vorige leven verloren, bang voor wat komen gaatWashed and reborn, my past life forlorn, afraid of what awaits

Verlaat de nacht en sta op voor een dag zonder einde (waar dromen stijgen)Abandon the night and arise to a day without end (where dreams ascend)
Mijn dierbare verwante ziel, adem het licht in en weerklink, mijn lieve stemMy dear kindred soul, breathe the light and resound, my dear voice

Een symfonische tragedie valt op me neer, op de afgrond van het levenA symphonic tragedy rains down on me, on the abyss of life
Laat niet los, maar omarm de klimDon’t let go but embrace the climb
Zou jij verwelken en sterven, zo zou ik ookWould you wither and die, so would I
Zonder jou is ons einde nabijWithout you our end is nigh