Garden

Tuin

Garden

Vanaf de dag dat ik begon te houden, begon ik te veranderen
愛し始めたあの日から僕は変わり始めた
Aishi hajimeta ano hi kara boku wa kawari hajimeta
Ik wou dat ik alleen naar jou kon kijken
あなただけを見つめられたらいいと
anata dake wo mitsumeraretara ii to
Jij stond altijd daar in die tuin, zo eenzaam en stil
あなたはいつもあの庭で寂しそうに佇み
anata wa itsumo ano niwa de sabishi sou ni tatazumi
Kijkend naar de bloemen die verwelken
散ってゆく花だけを見つめていた
chitte yuku hana dake wo mitsumeteita

Onbereikbare wensen snijden in mijn hart, zo pijnlijk
届かない願いは切なく心に傷をつけた
Todokanai negai wa setsunaku kokoro ni kizu wo tsuketa
De realiteit die voor me staat, blijft me nog steeds
目の前に塞がった現実だけが僕を今もずっと
me no mae ni fusagatta genjitsu dake ga boku wo ima mo zutto
Kwellen, de lucht van de winkel die me nu omringt
悩ませた店帰る空気だけが今の僕を
nayamaseta mise kaeru kukki dake ga ima no boku wo
Zodat ik het niet vergeet
忘れないように
wasurenai you ni

TUIN, ik hoopte dat we elkaar ooit zouden ontmoeten
GARDEN いつの日かは出会えると願った
GARDEN itsu no hi ka wa deaeru to negatta
TUIN, in deze voorbijgaande seizoenen, voor altijd
GARDEN 過ぎゆくこの季節の彼でいつまでも
GARDEN sugi yuku kono kisetsu no kana de itsumademo

De treurige bloemen die verwelken, hebben duizenden nachten gezien
枯れてゆく悲しい花は幾千の夜を見た
Karete yuku kanashii hana wa ikusen no yoru wo mita
Jouw beeld weerspiegeld in sepia
SEPHIA色に映したあなたの姿
SEPHIA iro ni utsushita anata no sugata

Ik wil het vergeten, maar wil het ook niet vergeten, zelfs die zware gevoelens
忘れたい 忘れたくない 無重な気持ちさえも
Wasuretai wasuretakunai mujuun na kimochi sae mo
Ik stond daar gewoon, alleen, onderdrukt door mezelf
ねじ伏せた僕がそこにただ一人立ち尽くした
nejifuseta boku ga soko ni tada hitori-tachi tsukushita
De eenzame tuin gaf kleur aan het landschap, maar
寂しい庭行きだけが景色を色付けたけれど
sabishi geni yuki dake ga keshiki wo iro zuketa keredo
Ik wil het nog steeds niet vergeten
今もずっと忘れないように
ima mo zutto wasurenai you ni

Ik wil het vergeten, maar wil het ook niet vergeten, zelfs die zware gevoelens
忘れたい 忘れたくない 無重な気持ちさえも
Wasuretai wasuretakunai mujuun na kimochi sae mo
Ik stond daar gewoon, alleen, onderdrukt door mezelf
ねじ伏せた僕がそこにただ一人立ち尽くした
nejifuseta boku ga soko ni tada hitori-tachi tsukushita
De tijd gaat snel, herinneringen vervagen uit de realiteit
時が過ぎるのは早く現実から消えてゆく思い出を
toki ga sugiru no wa hayaku genjitsu kara kiete yuku omoide wo
Zodat ik het niet vergeet
忘れないように
wasurenai you ni

TUIN, ik hoopte dat we elkaar ooit zouden ontmoeten
GARDEN いつの日かは出会えると願った
GARDEN itsu no hi ka wa deaeru to negatta
TUIN, in deze voorbijgaande seizoenen, voor altijd
GARDEN 過ぎゆくこの季節の彼でいつまでも
GARDEN sugi yuku kono kisetsu no kana de itsumademo

Zelfs jij
あなたさえも
anata sae mo
Wordt onzichtbaar
見えなくなる
mienakunaru
In mijn hart... achtergelaten
心中... 残して
kokoro naka... nokoshite