Sen Vardın (feat. Tejay)

Jij Was Er (feat. Tejay)

Sen Vardın (feat. Tejay)

Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...

Ik maakte een nummer, een vriend werd ik, ik huilde erachteraan,Bir şarkı yaptım dostum oldu arkasından ağlayandım,
En ik raakte verward door gevoelens, ik sloot mijn hart op, zo gedaan.Ve bulandım duygularla arkasından kalbe kilidi bağlayandım.
Onbeschrijfelijk is de nacht, mijn hemel is zo donker,Anlatılmaz bir gecemde karanlık gökyüzüm var,
Thuis is er romantiek, buiten ligt iemand hongerig en somber.Evde romantik bir hava dışarda aç yatan var.
Heb je je belofte niet gehouden, is er niets meer van het verleden?Söz veripte tutamadın mı geçmişe dönenmi kaldı,
Rouw is er, kijk, vandaag zijn mijn gevoelens in de reden.Yas tutuldu bak bu günde hislerim viramı aldı.
Mijn oogleden sloten, uiteindelijk faalde ik,Göz kapaklarım kapandı iflas etti en sonunda,
Ik wilde gelukkig zijn, maar jij was de weg die ik niet vind.Bende mutlu olmak istedim senin güzerdabında.
Ik schreef een brandend blad, keek terug, ik was al dood,Yazdığım yanık bi sayfa dünüme baktım çoktan öldüm,
Voor een liefde van vijf cent werd er een valse kaars aangestoken, zo groot.Beş paralık sevgi için yalandan mum yakıldı.
De weg naar het hart was leeg, de pijn bleef haken,Kalbe giden boş çekerdi oltaya keder takıldı,
Ik ben alleen, oh mijn lief, dat zou je echt moeten maken.Yalnızım be sevgilim doğrularki baş koyardı.
Ik gaf op, op mijn twintigste, het was een zware tijd,Havlu attım ben başında 20 yaş sıkıntı oldu,
Ik werd geraakt, ik stierf, boven mijn hoofd was er veel strijd.Vurgun oldu bende öldüm tepemde sorgu çoktu.
Ik stierf ook, aan het begin van de dag, de lijkwade verstikte me,Bende öldüm gün başında kefende sargı boğdu.
In het moment dat ik lag, was de valse blijdschap met mij, zo vrij...Yattığım dakika sahte mutluluk benimle oldu...

Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...

Op de grafsteen staat een naam en tegenover mij ben ik,Mezar taşında bir isim ve karşısında ben varım,
In mijn regen herboren, en een droom is mijn bloed, zo diep.Yağmurumda can doğar ve rüya isimli bir kanım.
Ik had mijn leven niet opgegeven, mijn zelfmoord was mijn last,Bırakmamıştım hayatımı intiharım sıkıntım oldu,
De medicijnen lagen aan de kant, mijn ogen waren zwart, zo vast.İlaçlarımsa bir kenarda gözlerimse kapkaraydı.
De levenslust was weg, de regels hadden een prijs, dat was het,Yaşama hevesi kaçmış satırların bir bedeli vardı oysa,
Het was voor niets, voor een traan, zo klein, zo net.Oysa bir hiç uğrunaydı bir tutam bir gözyaşı.
Sommigen van ons zouden huilen, sommige avonden waren zo zwaar,Ağlatırdı kimimizi bazı akşamlar olurdu,
Zelfmoord zou het eindigen in de donkerste nacht, zo klaar.İntiharda son bulurdu gecemin en karanlığında.
Ik keek ademloos, zag dat ik anderen deed huilen, zo waar,Soluk soluk ben izle baktım ağlattığımı zati vardı,
Er waren dagen van schaamte, soms vol spijt, zo raar...Utandığım günler oldu kimi zamanda pişmanlıklar...
Het was geen goed teken, ook vandaag, oh verrader.Hayri alamet değildi oysa bugünde kalleşim.
Jij was het enige in de nummers, dat eindigde zo,Sade sen olurdu şarkılarda son bulurdu;
Jij was het enige in mijn gevoelens, dat eindigde zo.Sade sen olurdun hislerimde şarkılarda son bulurdu.
Een ezan klonk, het was een verloren engel, zo waar...Bir ezan okundu kaybolan bir melekti oysa o...
In verre landen was ik alleen met mijn gevoelens, zo klaar,Uzak diyarların da hakimiydi duygularla başbaşaydım,
Ik werd jouw lied, ik zong jou, zo waar...Şarkın oldum söyledim seni...

Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...

Toen de ezans klonken, was er niemand aan mijn zijde,Ezanlar okunurken baş ucumda kimse yoktu,
De gesneuvelde soldaat in het graf, moeders huilden in de strijd.Şehit er mezarda ve analar ağlıyordu.
In mijn kist was er bloed en in mijn lichaam de kogels, zo hard,Tabutumda kan ve vücudumda mermilerle,
Weer werd een soldaat gedood door een blinde kogel, zo kwaad.Gene bir asker kör mermiye şehit oldu.
Mijn vrienden zijn er niet, nu ben ik ook alleen;Kankalarım yok yanımda şimdi ben de yalnızım;
Ik ben alleen in Istanbul, nu ben ik helemaal alleen.Yanlız kaldım i̇stanbul'da şimdi tek başımayım.
Broers zijn in het leger, hier is het niet te doen,Kardeşler askerde buralar yalnız çekilmiyor,
Herfst en verdriet zijn neergedaald, schrijf het in mijn hart, zo zoet...Hazan ve hüzün çöktü geceme yazsın kalbimde...
Ik kan geen woorden meer schrijven, de pennen zijn op, zo waar,Söz yazamaz oldum kalemler tükendi artık,
Istanbul, Üsküdar, wacht op je komst, zo klaar.İstanbul üsküdar bekler oldu yolunuzu.
Wachten is moeilijk en geduld raakt op, zo waar,Beklemeler zor ve sabırlarsa tükeniyor,
Heilige Heer, help me, hier is het niet te doen, zo zwaar.Yüce rabbim yardım et buralar çekilmiyor.
In de nummers werden jullie namen geschreeuwd, zo waar,Şarkılarda haykırılan isimleriniz vardı,
Een nieuwe dag begon, maar het eindigde niet, zo raar.Yeni bir gün daha başladı ama bitmiyordu.
Dit kan niet zo doorgaan, maat, de eenzaamheid is te zwaar,Olmadı böyle kanka yalnızlık çekilmiyordu,
De tranen die uit mijn ogen komen, zijn geen water, maar bloed, zo klaar...Gözlerimden akan o yaş değil kan damlıyordu...

Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...

Verraadde de vuile hart, sloeg en stopte, zo waar,İhanet etti kahpe kalbe darbe vurdu durdu,
Vroeg, wie was de schuldige, vandaag en gisteren, zo klaar.Sordu, kimin suçuydu bugüne dünde koydu.
Het was de moord op een puur gevoel, zo waar,Oydu katledildi tertemiz bir duygu,
De nadruk op vragen werd zonder vragen bevroren, zo raar.Vurgu sorgular sualsiz oldu dondu.
En God gaf het antwoord, ik wachtte, ik kroop, zo waar,Ve cevabı tanrı koydu bende bekledim emekledim,
Ik keek naar de toekomst, en mijn geheugen was in de woestijn, zo klaar...Yarını gözledim ve oysa ezberim çölde dilberim...
In mijn verleden waren mijn ogen, in mijn woorden knopen, zo waar.Geçmişimde gözlerim sözlerinde düğümlerim.
Mijn geheimen bleven leven, mijn sporen, zo waar,Mahremim hayatta kaldı izlerim,
Het werd gewist, het ging voorbij, het werd een kogel die de hersenen raakte, zo waar,Silindi geçti gitti kurşun oldu beyni yoklayan,
Deze jonge man, die niet bang was, bleef in bloed en tranen, zo waar.Korkmayan bu genç adam kan revan içinde kaldı.
Het leven verlaat en de morfine werd in de ader gegooid, zo waar,Can çıkar ve damarına morfin attı insan,
Het regende in mijn nacht, misschien 3 juni, zo waar.Yağmur oldu yağdı geceme belki 3 haziran.
Nodig de oorlog uit, de duivel, sla met je, zo waar,Harbe davet et şeytanın seninle vur geç,
Onder de zeef, harten met je tranen, zo zwaar.Süzgeç altı kalpler gözyaşınla zulmet.
Slacht je engelen, kijk dan ook, zo waar,Meleklerini katlet sonra sende seyret,
En verbaas je, en besef dat ik er niet ben, bitch...Ve hayret et birde farket ben yokum bitch...

Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...