Madrugada

Madrugada

Madrugada

Twee die stierven zonder te weten waaromDos que morreram sem saber porquê
Twee die volhielden in stilte en kouDos que teimaram em silêncio e frio
Van de kracht geboren uit angstDa força nascida no medo
En de woede die 's ochtends losbarstE a raiva à solta manhã cedo
Vormen de oevers van mijn rivier.Fazem-se as margens do meu rio.

Van de littekens van mijn oude grondDas cicatrizes do meu chão antigo
En van het geheugen van mijn bloed in vlammenE da memória do meu sangue em fogo
Van de duisternis die kleur opentDa escuridão a abrir em cor
Van de hand in hand en het wapen als bloemDo braço dado e a arma flor
Vormen de oevers van mijn volk.Fazem-se as margens do meu povo

Er wordt gezongen over de mensen die zichzelf ontdekkenCanta-se a gente que a si mesma se descobre
En stemmen wekken in de wijkenE acorda vozes arraiais
Er wordt gezongen over de aarde die zichzelf teruggeeftCanta-se a terra que a si mesma se devolve
Want zo'n lied is nooit teveel.Que o canto assim nunca é demais

In elke ader wacht het bloed op zijn beurtEm cada veia o sangue espera a vez
In elke uitspraak wordt de dag achtervolgdEm cada fala se persegue o dia
En zo leert men de getijdenE assim se aprendem as marés
Zo groeit men en krijgt men gripAssim se cresce e ganha pé
Doorbreekt het lied dat er niet was.Rompe a canção que não havia

Word wakker, lichten in de drempels die de middag verblindtAcordem luzes nos umbrais que a tarde cega
Word wakker, stemmen en wijkenAcordem vozes e arraiais
Zing wakker in de ochtend die de nacht overhandigtCantem despertos na manhã que a noite entrega
Want zo'n lied is nooit teveel.Que o canto assim nunca é demais

Zing over de getijden langs die stranden vol zeewierCantem marés por essas praias de sargaços
Word wakker, stemmen, wijkenAcordem vozes, arraiais
Ren blootsvoets langs de kade, open je armenCorram descalços rente ao cais, abram abraços
Want zo'n lied is nooit teveel.Que o canto assim nunca é demais
Zo'n lied is nooit teveel.O canto assim nunca é demais