Wanneer de Zee Je Heeft

Vlieg met de wind, zee-schuim,
vlieg met de wind en laat het weer vliegen.
Meng de wereld, brul mistral,
meng de wereld en meng ons ermee.

Bespaar die woorden van liefde
want niemand zal ze begrijpen,
zelfs ik niet.
Als wat je gaat zeggen
niet mooier is dan de stilte,
zeg het dan niet.

Laat de wereld spreken en de mens zwijgen,
laat de mens zwijgen en weer zwijgen:
Meng de wereld, brul mistral;
meng de wereld en meng ons ermee.

Brul mistral, maak ons gek van de ketens
en met je oude woede
neem degene mee die durft te spreken.

Terwijl iedereen slaapt, zal ik van je houden.
Wanneer iedereen praat, zal ik vluchten.

Ver weg, heel ver, in stilte.
Ver weg, heel ver, in stilte.
Wanneer het bos met je spreekt, zal ik met je spreken;
wanneer de zee je heeft, heb ik je.

Gefluister van een gebed
klein en zoet;
geluid van je adem
wanneer je ontwaakt.

Brul mistral, halve god;
neem de wereld hier weg,
kam het zee-schuim
en neem ons heel ver, heel ver.