Through The Eyes Of Regret

Door De Ogen Van Spijt

Through The Eyes Of Regret

Ik heb mezelf verlorenI have found myself lost
Wandelend door deze bekende stratenWalking down these familiar streets
Die vreemde gezichten staren blindThose strange faces stare blindly
Ik trek me terug in mijn gedachtenI withdraw into my mind
In deze eenzaamheid vind ik verdrietIn this solitude, it is sadness I find

In rouw leef ik een leugenIn lament, I live a lie
Ik verlang naar leven, maar hoop te sterven?I long to live, yet hope to die?

Ogen, venster van de pijnEyes, window the pain
Bevangen in mijContained in me
Gezicht verbergt de kwellingFace masks the torment
Die zul je nooit, nooit zienYou will never, ever see

In deze muren opgeslotenEnclosed within these walls
Hebben ze al mijn kreten gedemptThey've muted all my cries
Vast in de duisternisTrapped alone in darkness
Voelde ik me nooit levendI never felt alive
Toen zag ik even het lichtThen I briefly saw the light
Een dwaas zijn paradijsA fools paradise
Ik voelde de warme stralen van de zonI felt the sun's warm rays
Toen je me mijn leven teruggafWhen you gave me back my life
Maar nu de schemering nabij isBut now that dusk is near
Verloren weer, vind ikLost again, I find
Ik ben terug in die donkere bossenI'm back in those dark woods
Hoewel ik nu het licht heb gezienAlthough now I've seen the light
Hoewel het zo kort scheenAlthough it shone so brief
Reinigde het mijn geestIt cleansed through my mind
Maar zoals een vuur snel dooftBut as a fire soon burns out
Is alle hoop die ik had gestorvenAll the hope I had has died

Ik liep door de schaduwrijke gravenI walked through the shady graves
Begraven onder de modderBuried beneath the mire
Geen enkele ziel kan gered wordenNot a single soul can be saved
In vermoeidheid, raak ik moeIn weariness, I tire
Oh, hoe verlang ik te levenOh, how I long to live
Toch hoop ik te stervenYet I hope to die