De tranen van Alida

Las lágrimas de Alida

De tranen van Alida

Alida está sentada frente a la ventana, en el segundo piso, en una calle que ha olvidado su nombreAlida zit voor 't raam, twee hoog, in een straat die haar naam is vergeten
Dibuja una flor en el polvoriento cristalZe tekent een bloem op de stoffige ruit
Los niños juegan, las escuelas terminanKinderen spelen, de scholen gaan uit
Y pronto será hora de cenarEn straks is 't tijd om te eten
Alida, AlidaAlida, Alida

Alida está en su silla riendo, y las horas pasan lentamenteAlida zit in haar stoel en lacht, en langzaam verstrijken de uren
La habitación se oscurece y todo desapareceDe kamer wordt donker en alles verdwijnt
Solo la luz de la farola afuera iluminaAlleen de lantaren van buiten beschijnt
El papel tapiz amarillento en las paredesHet vergeelde behang op de muren
AlidaAlida
Y entre rosas de plástico hay una foto de su hijoEn tussen plastic rozen staat een foto van haar zoon
Él era soldadoHij was soldaat

El guardia en el puente no te dejará pasarDe wachter bij de brug laat je niet door
Porque nadie puede ver a los héroesWant niemand mag de helden zien
En la armadura de robleIn het harnas van eikenhout
En el campo de honor perdidoOp het veld van verloren eer
El pobre guardia en el puenteDe arme wachter bij de brug
Al servicio de los mercaderesIn dienst van de makelaars
En armas de segunda mano y chatarraIn tweedehans-wapens en schroot
Recibe la muerte de los soldados en su panKrijgt de dood van soldaten op z'n brood

Alida mira por la ventana y sonríe ante la lluvia que juega en los cristalesAlida kijkt uit het raam en lacht om de regen, die speelt op de ruiten
Luego enciende la luz, la habitación está vacíaDan doet ze 't licht aan, de kamer is leeg
Y lee la carta que recibió ayerEn leest in de brief die ze gisteren kreeg
Aunque conoce las palabras de memoriaAl kent ze de woorden van buiten
Alida, AlidaAlida, Alida

'Querida mamá, ¿cómo estás?"Lief moedertje, hoe gaat het nou, met u
Hace mucho que no te escribo. Pero es porque Joep estuvo en el hospital con cálculos renalesIk heb al lang niet geschreven. Maar dat komt omdat Joep in het ziekenhuis heeft gelegen met nierstenen
Afortunadamente ahora está mejorGelukkig is hij nu weer beter
Aquí todo va bien. El mes que viene Els tendrá su segundo bebé. Los extraño. Pero en dos años regresaránVerder gaat hier alles goed. Els krijgt volgende maand haar tweede baby. Ik mis ze wel. Maar over twee jaar komen ze weer terug
Es mucho tiempo, dos años. Debe haber sido largo para ti, mamá, estos quince años que llevo lejosHet is een lange tijd, twee jaar. Wat zal het voor u lang geweest zijn, moedertje, deze vijftien jaar dat ik al weg ben
Ya casi es tu octogésimo cumpleaños. ¡Qué edad, eh!Het is nu al bijna uw tachtigste verjaardag. Wat een leeftijd, he
¿Los vecinos todavía pasan por aquí, o ya no viven allí?Komen de buren nog wel eens langs, of wonen ze daar niet meer
La próxima vez te enviaré fotos, así tendrás algo nuevo para ver.'Volgende keer stuur ik u foto's, dan hebt u weer iets om naar te kijken."

Alida busca su abrigo en el pasillo y baja las escaleras lentamenteAlida zoekt op de gang naar haar jas en sloft langs de trap naar beneden
La noche está fría y las calles están mojadasDe avond is koud en de straten zijn nat
Pero ella es una princesa, buscando en la ciudadMaar ze is een prinses, en op zoek in de stad
A alguien de hace mucho tiempoNaar iemand van heel lang geleden
Alida, AlidaAlida, Alida
Dicen que él no existeZe zeggen dat hij niet bestaat
Y ahora debe regresar a casa, ya es tardeEn nu moet ze naar huis, het is al laat

La noche olvida cómo fue el día, y la mañana seráDe avond vergeet hoe de dag is geweest, en de morgen zal zijn
Y el dolor que quedaba se perderáEn de pijn die er nog was, zal verloren gaan
En la lágrima de una mujer, en su lecho de floresIn de traan van een vrouw, op haar bloemenbed
Y lentamente la noche se vuelve violetaEn langzaam wordt de avond violet

Alida está frente a la ventana, es de nocheAlida staat voor 't raam, het is nacht
Las cortinas están cansadas y desgastadasDe gordijnen zijn moe en versleten
Ella mira la flor en el polvoriento cristalZe kijkt naar de bloem op de stoffige ruit
Es hora de dormir, las luces se apaganHet is tijd om te slapen, de lichten gaan uit
En la calle, que ha olvidado su nombreIn de straat, die haar naam is vergeten
Alida, AlidaAlida, Alida