Sigmundskvadet

Sigmunds Klaaglied

Sigmundskvadet

In de Faeröer woonden twee hoofdenÍ føroyum búðu høvdingar tveir
Tróndur en Sigmund, dat waren zeTróndur og sigmundur itu teir

Noorse mannen! Dans goed in stilteNoregs menn! Dansið væl í stillum
Stil je allemaalStilli tykkum allar
Ridders, Noorse mannen!Riddarar, noregs menn!
Dans goed in stilteDansið væl í stillum

Sigmund woonde op SkúvoySigmundur búði skúvoy á
Tróndur woonde bij GøtuvágTróndur búði við gøtuvág

Zo kwaad was Tróndur, hij dacht slechtSo grammur var tróndur, hann hugsar ilt
Sigmund had de lentefeest verknaldSigmundur hevur vár’ veitslu spilt

Tróndur zit in zijn halTróndur hann situr í sínari lon
Haal me Sjúrður TollakssonTit heintið mær sjúrða tollaksson

Haal me de jongen en Lóa TórTit heintið mær gutta og láa tór
Snel een boodschap naar hen gingSnarliga boð eftir teimum fór

Binnen kwamen de mannen en zeiden zoInn komu garpar og søgdu so
Wat wil je, Tróndur, je stuurde ons een boodschap?Hvat vilt tú, tróndur, tú sendi oss boð?

Ik heb jullie de boodschappen gestuurdEg havi sent tykkum boðini tey
Dat jullie moeten helpen met Sigmunds doodAt tit skulu hjálpa til sigmunds deyð

Jullie scherpen de speren, jullie scherpen het mesTit hvessið spjót, tit hvessið knív
Dat moet Sigmunds leven kostenTað skal galda sigmunds lív

Dit moet mijn plan goed zijnHetta mítt ráð man vera gott
We zullen hem 's nachts aanvallenVit skulu herja á hann á nátt

Ze verzamelden jongens en mannenTeir samlaðu saman sveinar og menn
En gingen samen naar het strandOg gingu til strandar allir í senn

Zo zeilde Tróndur SkúvoyarfjørSo sigldi tróndur skúvoyarfjør
Het schip boog als een boogSkútan bognaði sum ein gjør

Zo donker was de nacht, en het schip gingSo myrk var náttin, og skútan gegg
Zo zacht de lading die Tróndur kreegSo blíðan byrðin tróndur fekk

Donker was de nacht, en het schip voerMyrk var náttin, og skútan rann
Ze hielden recht op Skúvoy afTeir hildu beint mót skúvoy fram

Geen bewaker, ze kwamen dichtbijEingin vardi, teir komu hartil
Alles ging zoals Tróndur wildeAlt gekk til, sum tróndur vil

Ze knalden met wapens hardSkramblaðu teir við vápnum hart
De deuren gingen met een klap openSo hurðar gingu í smildur snart

Sigmund werd snel wakker uit zijn slaapSigmundur vaknar úr svøvni brátt
Wie breekt er deze nacht bij me binnen?Hvør brýtur inn á meg í nátt?

Hij, die jouw deur breektHann, sum brýtur tínar dyr
Dat is die man, die je eerder beledigdeTað er tann maður, tú háaði fyrr

Sigmund hield zijn zwaard omhoogSigmund helt sítt svørð ímót
Vijf hoofden vielen op Tróndurs voetFimm fullu høvur á tróndar fót

Sigmund hakt met kracht en geweldSigmundur høggur av makt og vold
Drie hoofden vielen op Tróndurs schildTrý fullu høvur á tróndar skjold

Tróndur was voor kwaad geneigdTróndur hann var til ilsku fús
Jullie steken nu vuur aan bij Sigmunds huis!Tit setið nú eld á sigmunds hús!

Sigmund spreekt tot zijn neefSigmundur talar til frænda sín
Nu moet ik mijn huis ontvluchtenNú má eg rýma av húsi mín’

Einar uit Suðuroy, zijn neef TórEinar úr suðuroy, hans frændi tór
Niemand anders ging met Sigmund meeEingin annar við sigmundi fór

Sigmunds vrouw staat bij de muurSigmunds hústrú stendur við vegg
Hoor mij, Tróndur, straatvuilTú hoyr meg, tróndur gøtuskegg

Strijd je tegen een vrouw en kinderenStríðist tú móti konu og børn
Dan ben je wreder dan een beerSo ert tú grískari enn ein bjørn

Jullie blussen het vuur, jullie steken het mes in!Tit sløkkið eld, tit stingið inn knív!
Ik vecht alleen voor Sigmunds levenEg stríðist bert um sigmunds lív

Tróndur keerde de stad omTróndur vendi borgini frá
Recht op waar Sigmund lagBeint ímót’ sum sigmundur lá

Tróndur had zo gezegdTróndur hevði so fyri orð
Ik ruik rook van Sigmunds staartEg kenni royk av sigmunds sporð

Tróndur vraagt hen om moedTróndur biður teir hava mót
Ik ruik rook van Sigmunds voetEg kenni royk av sigmunds fót

Ze gingen verder om de groene lundTeir gingu fram um grøna lund
Ze bleven even bij de heuvel staanTeir dvøldust við gjónna eina stund

Sigmund keek om de heuvel heenSigmundur sær um gjónna brá
Steingrímurs hoofd lag op het veldSteingríms høvur á vølli lá

Sigmund sprong weer om de heuvelSigmundur aftur um gjónna sprakk
Het zwaard stak uit zijn handenSvørðið úr hans hondum stakk

Sigmund vluchtte naar het noordenSigmundur flýddi á oynna norð
Tróndur had toen zijn moedige woordenTróndur hevði tá manndómsorð

Sigmund gooide zich in de zeeSigmundur kastaði í havið seg
Einar en Tór gingen dezelfde wegEinar og tóri sama veg

Toen Tróndur dit zagTá Ið tróndur hetta sá
Snelt hij terug naar de bootAftur at báti skundar hann tá

Snelt hij terug naar de bootAftur at báti skundar hann tá
Maar hij kon Sigmund niet bereikenMen ikki kundi hann sigmundi ná

Zij zwommen drieën met grote snelheidSvimja teir tríggir við miklari ferð
Als de sterke stroom in de fjordSum streymur harður á firði er

Tór zag om zich heenTórur aftur um seg sá
Nu begint Einar te zinkenNú tekur einar at dragna frá

Sigmund deed zich de moeiteSigmundur gjørdi sær tann ómak
Hij legde Einar op zijn rugHann legði einar á sítt bak

Tór reikte Sigmund zijn handTórur rætti sigmundi hond
Nu heeft Einar zich overgegevenNú hevur einar givið upp ond

Sigmund liet Einar losSigmund slepti einar’ av
Suðuroyarfjør werd zijn grafSuðuroyarfjørður varð hans grav

Sigmund zwemt en zijn neefSigmundur svimur og frændi hans
Er is nog een vierde over om aan land te komenEnn er fjórðingur eftir til lands

Tór zwom de golf tegemoetTórur legði seg bylgju ímót
Nu ben ik gevangen in hand en voetNú eri eg givin í hond og fót

Zwem naar het land, maak je geen zorgen om mij!Tú svim til lands, legg einki í meg!
Ik ben weg, maar red jezelfEg eri farin, men redda teg

Antwoordde Sigmund, zittend in de zeeSvaraði sigmund’, í sjónum sat
Nee, mijn neef, we scheiden hier nietEi, mín frændi, skiljast vit at

We waren samen in vele gevechtenVit vóru saman í mangari ferð
Nee, mijn neef, we scheiden hier nietEi mín frændi, skiljast vit her

Sigmund was in woorden trouwSigmundur var í orðum trygg’
Hij legde Tór op zijn rugHann legði tóra á sín rygg

Sigmund zwemt met al zijn krachtSigmundur svimur av allari makt
Nu hebben we aan land gelegdNú hava vit at landi lagt

De branding breekt als een padBrimið tað brýtur sum boðaslóð
Het trok Tór naar de bodemTað tóra niður at botni dró

Sigmund was een mens van vlees en bloedSigmundur var ein menskur mann
Maar zijn benen droegen hem niet meerMen ikki bóru beinini hann

Toen hij zo ver had gezwommenTá hann hevði svomið tann veg so lang
Legde hij zich stil neer in het zeewierHann legði seg stillan niður í tang

Torgrímur had eerder een zandbankTorgrímur átti sandvík fyrr
Hij keek een ochtend naar buitenHann sá ein morgun út fyri dyr

Torgrímur keek naar de zeeTorgrímur hugdi mót tara út
Ik denk dat ik een rode doek zieEg meini, eg síggi ein reyðan klút

Torgrímur spreekt tot de twee jongensTórgrímur talar til dreingir tveir
Jullie weten, of er nog iets meer isTit vitið, um har er nakað meir

Binnenkomen de jongens en vertellenInn koma dreringir og siga frá
Een grote man ligt in de zeeStórur maðu rí tara lá

Een grote man ligt in de zeeEin stórur maður í tara lá
Niemand lijkt meer op SigmundOngum líkari enn sigmund’ at sjá

Torgrímur nam een bijl in zijn handTorgrímur tók sær øks í hond
En ging naar de kustSo fór hann til sjóvarstrond

Torgrímur kijkt naar de zeeTorgrímur niður í taran sær
Zonder kracht lag Sigmund daarMaktarleysur lá sigmundur har

Torgrímur spreekt tot zijn jongensTorgrímur talar til sveinar sín’
Sigmunds gouden ring moet van mij zijn!Gullringur sigmunds skal vera mín!

Jongens, houd zijn haar vastDreingir, tit haldið mær í hans hár
Terwijl ik hem dodelijke wonden toebrengMeðan eg gevi honum banasár

Jongens, houd zijn haar vastDreingir, tit haldið (í) hans hár í topp
Terwijl ik zijn hoofd van zijn lichaam scheidMeðan eg skilji høvur frá kropp’

De jongens hielden zijn haar vastDreingirnir hildu í hans hár
Terwijl hij hem dodelijke wonden toebrachtMeðan hann gav honum banasár

De jongens hielden zijn haar vastDreingirnir hildu (í) hans hár í topp
Terwijl hij zijn hoofd van zijn lichaam scheiddeMeðan hann skilti høvur frá topp

De gouden ring droegen ze naar huisGullringin bóru teir heim til hús
Maar het lichaam groeven ze in zand en grindMen kroppin gróvu teir í sand og grús

Zo'n einde kreeg SigmundEin slíkan enda sigmundur fekk
Zijn lichaam ging niet in de Faeröer.Hans líki ei í føroyum gekk