El Quarto Dels Trastos

De Kamer van Spullen

El Quarto Dels Trastos

Er zijn mottenkolonies als jurkjes van het meisje,Hi han colònies de polilles als vestidets de la nena,
er zijn restaurants van houtworm voor de balken en tussen de meubels,hi han restaurants de carcoma per les vigues i entre els mobles,
en af en toe een straal maanlicht,i de tant en tant un raig de lluna,
die moe is van buiten slapen en de zolder binnenkomt.es farta de dormir fora i entra dins la buhardilla.

En de witte zijden zakdoek sleept over de grond,I el mocador blanc de seda s'arrossega pel terra,
schudt de pluisjes en snot van het lichaam af,s'espolsa les pindules i mocades del cos,
niemand hoort zijn gehuil, niemand snuit zijn neusningú sona el seu plor, ningú moca els seus mocs
en de zakdoek vraagt zich af: Zal ik de liefde leren kennen?i el mocador es pregunta: Coneixeré l'amor?
Wat heb ik door het leven gegaan,Que he passat per la vida,
wat heb ik door de geschiedenis gegaan...que he passat per la història...
Zonder verdriet of glorie.Sense pena ni glòria.

En de stilte van de kaars die zich in de kandelaar vergrijpt,I el silenci de l'espelma follant-se l'espelmatori,
de kast van de slaapkamer die iets weet van liefde en haat,l'armari del dormitori que algo en sap d'amor i d'odi,
en af en toe komt een zwaluw binnen via een gat in het plafond,i de tan en tan una oreneta entra per un forat del sostre,
legt een ei in het nest en vliegt... Vliegt...pon un ou al niu i vola... Vola...
Een zwaluwenfamilie is geëmigreerd van de zolder.Una família d'orenetes n'ha emigrat de la buhardilla.

Een metalen waskom staat in een hoek te verstoffen,Una palangana de llauna està en un racó arraconada,
geen kont komt er meer dichtbij, geen oksel die zich parfumeert,ja cap cul no se li acosta, cap sobaco s'hi perfuma,
geen moe voet die erin dompelt, waskom, je staat stil.cap peu cansat si hi remulla, palangana estàs parada.
Het is de vooruitgang, het zal de shampoo zijn, de dood van de zeep in blokvorm,És el progrés, serà el xampú, la mort del sabó en pastilla,
op jou valt het ongeluk, de vergetelheid van degenen die nu wassensobre d'ella la desgràcia, cau l'oblit dels que ara renten
in glanzende en witte douches.en dutxes brillants i blanques.

Er is een zwart-wit radio die droomt kleurentelevisie te zijn,Hi ha una ràdio en blanc i negre somiant ser tele en color,
er is ook een schilderij van een stilleven,també hi ha un quadre d'un bodegó,
de tijd heeft de vruchten verrot,el temps li ha podrit els fruites,
overigens, over de tijd, er is een oude klok,per cert, parlant de temps hi ha un vell rellotge,
die zal het laatste uur slaan, zal het laat zijn of vroeg?sonarà l'última hora, serà tard o serà d'hora?

Op de kist een sepia foto van een sergeant,Sobre el bagul un retrato color sépia d'un sargento,
het is de opa van de familie, soldaat van de cavalerie,és l'avi de la família, soldat de cavalleria,
stierf als oorlogheld maar ingekaderd in dit schilderij,morí sent heroi de guerra però emmarcat dins d'aquest quadro,
gesloten in deze foto, hier gevangen, je maakt me verdrietig,recluit a aquesta foto, aquí captiu a mi em fas pena,
Hoe heb je het voor elkaar gekregen om zo laag te vallen? Als enige herinnering een foto,Com t'ho has fet per caure tan baix? Com únic record un retrato,
grootvader, jij bent ook een rommel....avi, tu també ets un trasto....

Er is een opgezette eekhoorn gekruisigd aan een takHi ha una ardilla dissecada crucificada a una branca
en de schreeuwen van een muizenvallen: "Ik wil bloed, ik wil ratten verwoesten",i els crits d'una ratonera: "Vull sang, vull destrossar rates",
en af en toe een draad van leven,i de tant en tant un fil de vida,
de oma van de familie komt op bezoek.la iaia de la família puja a fer-s´hi una visita.

Ze opent een lade en trekt een trouwjurk aan en danst...Obre una calaixera i es posa un vestit de núvia i balla...
Gekleed als een bruid danst ze.... en een pop is jaloers op haar.Vestida de núvia balla.... i una nina li té envidia.