El Plebeyo

De Plebey

El Plebeyo

De nacht bedekt, ja, met zijn zwarte sluierLa noche cubre, ya, con su negro crespón
Van de stad, de straten, waar de mensen passerenDe la ciudad, las calles, que cruza la gente
Met langzame actieCon pausada acción

Het licht, kunstmatig, met zwakke projectieLa luz, artificial, con débil proyección
Bevorderd de schemering die in zijn schaduwen verbergtPropicia la penumbra que esconde en sus sombras
Wraak en verraadVenganza y traición

Na het werken, terug naar zijn bescheiden huisDespués de laborar, vuelve a su humilde hogar
Luis Enrique, de plebejer, de zoon van het volkLuis enrique, el plebeyo, el hijo del pueblo
De man die wist te beminnenEl hombre que supo amar

En die lijdt nu, onder die schandelijke wetY que sufriendo esta, esa infamante ley
Van het houden van een aristocrateDe amar a una aristócrata
Terwijl hij zelf een plebejer isSiendo un plebeyo él

Trillend van emotieTrémulo de emoción
Zegt hij zo, in zijn liedDice así, en su canción

De liefde, zijnde menselijkEl amor, siendo humano
Heeft iets goddelijksTiene algo de divino
Liefhebben is geen misdaadAmar no es un delito
Want zelfs God heeft bemindPorque hasta Dios amó

En als de genegenheid puur isY si el cariño es puro
En de wens oprecht isY el deseo es sincero
Waarom willen ze me dan berovenPor qué robarme quieren
Van het geloof in mijn hartLa fe del corazón

Mijn bloed, hoewel plebejischMi sangre, aunque plebeya
Kleurt ook roodTambién tiñe de rojo
De ziel waarin zich nesteltEl alma en que se anida
Mijn onvergelijkbare liefdeMi incomparable amor

Zij is van nobele afkomstElla es de noble cuna
En ik een bescheiden plebejerY yo humilde plebeyo
Het bloed is niet andersNo es distinta la sangre
En het hart is niet andersNi es otro el corazón

Heer, waarom zijn de wezensSeñor, por qué los seres
Niet van gelijke waardeNo son de igual valor