Doodsangst

Miedo a la muerte

Doodsangst

Hay un anciano dentro de míEr schuilt een oude man in mij
Que desea lo mejor para el mundoDie het beste met de wereld voorheeft
Que entiende la vidaDie het leven doorheeft
Que puede explicar perfectamente cómo son las cosasDie piekfijn uit kan leggen hoe het zit
Hay un anciano dentro de míEr schuilt een oude man in mij
Que, con la certeza de un tiranoDie, met het gelijk van een tiran
Vigila mi concienciaWaakt over mijn geweten
Con la memoria selectivaMet het selectief geheugen
De un miembro del CongresoVan een Tweede-Kamerlid

Hay un anciano dentro de míEr schuilt een oude man in mij
Que, sentado frente a su televisorDie, voor zijn teevee gezeten
Observa el caos en el mundoNaar de chaos in de wereld kijkt
Y secretamente disfruta de elloEn daarvan heimelijk geniet
Que se ríe con condescendenciaDie meewarig lacht
De los esfuerzos inútiles de algunos idealistasOm het gestumper van wat idealisten
Que van de un lado a otroDie van het kastje naar de muur gaan
Sin lograr nadaMet een kluitje in het riet

¿Dónde está el niño que solía ser yo?Waar is het kind in mij gebleven
Que se maravillabaDat zich verbazen kon
Que tenía miedoDat bang was
Cuando lo desconocido se acercabaAls het onbekende kwam
¿Dónde está el joven que solía ser yo?Waar is die jongeman in mij
Que se dejaba llevar por todoDie overal in meeging
Y que, con total confianzaEn die in blind vertrouwen
Cargaba el mundo sobre sus hombrosDe wereld op zijn schouders nam

Hay un anciano dentro de míEr schuilt een oude man in mij
Que no escucha a sus hijosDie niet naar zijn kinderen luistert
Porque cree queOmdat hij vindt dat
Ellos nunca lo escucharon a élZe ook nooit luisterden naar hem
Hay un anciano dentro de míEr schuilt een oude man in mij
Que permite que su esposaDie zich door zijn vrouw
Cumpla todos sus caprichosOp zijn wenken laat bedienen
Con gestos hablando con mi vozMet mijn gebaren sprekend met mijn stem

Hay un anciano dentro de míEr schuilt een oude man in mij
Que yace cómodamente en mi sofáDie languit op mijn bank ligt
Y bosteza ante cada llamadoEn bij elke oproep
A su compasiónAan zijn medeleven geeuwt
Es ese ancianoHet is die oude man
Que no tolera ni al niño ni al jovenDie kind noch jongeman duldt
Y, por pura impotenciaEn uit pure onmacht
Grita más fuerte que su miedo a la muerteZijn doodsangst overschreeuwt

¿Dónde están esos dos que solía ser yo?Waar zijn die twee in mij gebleven
Deben protegermeZe moeten mij behoeden
De ese hombre con su amarga certezaVoor die man met zijn bittere gelijk
Aún residen en míZe huizen nog in mij
Lo sé en mi dudaDat weet ik in mijn twijfel
Cuando me río de mí mismoAls ik om mijzelf moet lachen
Cuando me miro en el espejoAls ik in de spiegel kijk