Freesia Op. 1

Freesia Op. 1

Freesia Op. 1

Niemand is hier meer, in dit kleine pleintje
もうだれもいない このちいさなひろばに
Mou daremo inai kono chiisana hiroba ni
Ik herinner me nog steeds de twee van ons
ぼくはまだふたりをおぼえてる
Boku wa mada futari o oboeteru

Wist hij het misschien?
かれはしっていたのかな
Kare wa shitteita no kana
Dat hij door de hoogte werd aangetrokken?
たがいにひかれていたことを
Tagai ni hikareteita koto o

Met een vluchtige blik keek ik naar hem
はかないめなざしでみつめてた
Hakanai menazashi de mitsumeteta

Hij glimlachte zo vriendelijk
やさしくほほえんでいた
Yasashiku hohoendeita
Elke keer als ik zijn aanwezigheid voelde
かれのけはいにきがつくたびに
Kare no kehai ni ki ga tsuku tabi ni

Ook al werden er geen woorden gewisseld
ことばはかわされることはなくても
Kotoba wa kawasareru koto wa nakute mo

Nu is het als een droom, een illusie die in mijn herinneringen zweeft
いまはゆめのようなまぼろしはきおくのなかへ
Ima wa yume no you na maboroshi wa kioku no naka e
Die blik van toen is voorgoed vervaagd
あのときのめなざしはきえていったまま
Ano toki no menazashi wa kieteitta mama