We Geven Elkaar Leven

Nos Damos La Vida

Schriften vol poëzieCuadernos llenos de poesía
Achterliet ik mijn angstAtrás dejé mi cobardía
Je gaf me meer dan ik verdiendeMe diste más de lo que yo me merecía

Ik kroop in jouw bedFui cobijándome en tu misma cama
Weten hoe je je voeltSaber como te sientes
Op het punt om roekeloze dingen te doenA punto de causar delitos imprudentes

Je geneest mijn angstenEstás sanando mis temores
Je heelt mijn wondenFuiste curando mis heridas
Misschien zijn we niet perfect, maar we geven elkaar levenTal vez no somos tan perfectos, pero nos damos la vida
Je begreep mijn aanrakingenFuiste entendiendo mis caricias
Ik pakte het nieuws opYo abarcando las noticias
Jij veroordeelt me tot de eeuwige hel van deze angstTú condenándome al infierno eterno de esta cobardía

Voordat het te laat is, zal ik je ziel begrijpenAntes de que se haga tarde entenderé tu alma
Misschien begrijpt ze me niet, niet ikQuizás tal vez no me entienda no yo
Maar de stilte doet pijnPero me duele la calma

Wat voel je als je mijn handen aanraakt?¿Qué es lo que sientes al tocar mis manos?
Voel de magie, niets is te vergelijkenSiente la magia, nada es comparable
Rekening houdend met wat we beloofdenTeniendo en cuenta lo que prometimos
Onscheidbaar te zijnSer inseparables

Je geneest mijn angstenEstás sanando mis temores
Je heelt mijn wondenFuiste curando mis heridas
Misschien zijn we niet perfect, maar we geven elkaar levenTal vez no somos tan perfectos, pero nos damos la vida
Je begreep mijn aanrakingenFuiste entendiendo mis caricias
Ik pakte het nieuws opYo abarcando las noticias
Jij veroordeelt me tot de eeuwige hel van deze angstTú condenándome al infierno eterno de esta cobardía

Die drang om je weer te zienEsas ganas de volver a verte
De vreugde om je te kunnen kussenLa alegría de poder besarte
En denken dat wat wij hadden niet zo laf wasY pensar que lo nuestro no fue tan cobarde

Ik wil dezelfde eenzaamheid nietNo quiero la misma soledad
Ik verzamel mijn tranen van de grondRecojo mis lágrimas del suelo
Ik laat het niet toe dat je huiltNo consiento verte llorar
Want wat wij hebben zal eeuwig zijnPorque lo nuestro será eterno

Ik wil dezelfde eenzaamheid nietNo quiero la misma soledad
Ik verzamel mijn tranen van de grondRecojo mis lágrimas del suelo
Ik laat het niet toe dat je huiltNo consiento verte llorar
Want wat wij hebben zal eeuwig zijnPorque lo nuestro será eterno

Je geneest mijn angstenEstás sanando mis temores
Je heelt mijn wondenFuiste curando mis heridas
Misschien zijn we niet perfect, maar we geven elkaar levenTal vez no somos tan perfectos, pero nos damos la vida
Je begreep mijn aanrakingenFuiste entendiendo mis caricias
Ik pakte het nieuws opYo abarcando las noticias
Jij veroordeelt me tot de eeuwige hel van deze angstTú condenándome al infierno eterno de esta cobardía