Om kvelden når det mørkner

Als het 's avonds donker wordt

Om kvelden når det mørkner

Als het 's avonds donker wordt en iedereen gaat slapen,Om kvelden når det mørkner og alle går til ro
sluit ik de stal en de schuur af.da stenger jeg for stall og for låve.
En de mussen nestelen zich in hun kleine huisjes.Og spurvene de netter seg i hvert sitt lille bo.
Dan ga jij ook wel naar je bed.da går vel også du til din kove.
Maar daarna weet ik niet hoe ik de tijd moet doden,Men siden vet jeg ikke at få tiden til å gå,
want in de lange nachten verlang ik zo.for i de lange netter da lenges jeg så.
Dan heb ik geen rust om te slapen.Da har jeg ikke sinne til at sove.

Nu sta je voor de spiegel en kam je je haar,Nu står du foran speilet og kjemmer ditt hår
zo zwart en zo ernstig is je blik.så sort og så alvorlig er ditt øye.
Je hart klopt vast, maar waarom het slaat,Da banker vel ditt hjerte, men hvorfor det slår
dat weet je nog niet zo goed.det vet du ennu ikke så nøye.
Want nog heeft niemand je echt dichtbij kunnen komen.For ennu har vel ingen fått komme deg nær.
Maar over de stoel hangen je arme kleren,Men over stolen henger dine fattige klær,
jouw rok en je kousen en je trui.ditt skjørt og dine strømper og din trøye.

Het wordt donker over de weg en de herfst komt eraan,Det mørkner over veien og høsten stunder til,
en de mist wordt dik over de velden.og tåken den tetner over enge.
Op de paden in het bos is velen verdwaald,På stierne i skogen har mangen en gått vill,
en de sterren stijgen zo streng.og stjernene de stiger så strenge.
Maar als je vanavond niet kunt komen, lieve vriend,Men kan du ikke kommer i aften lille venn,
stuur dan een bericht en laat me weten wanneer je weer komt.så send et bud og si meg når kommer du igjen.
Ik heb je zo lang niet gezien.Jeg har ikke sett deg på så lenge.