Visa Vid Vindens ängar

De Wind Over de Weiden

Visa Vid Vindens ängar

Er waait een wind over de weiden,Det går en vind över vindens ängar,
het fladdert in een tule gordijn.det fladdrar till i en tyllgardin.
En ik ga een zomerlied schrijvenOch jag ska skriva en sommarvisa
met zon en bloesem in de melodie.med sol och blomdoft i melodin.
Ik wilde zingen over Katarina,Jag ville sjunga om Katarina,
met houten fluiten en cimbalen,till träklangsflöjter och alcymbal
maar de tonen van de wind worden zomerliedjes,men vindens toner blir sommarns sånger,
ik luister gewoon in de berkenzaal.jag bara lyssnar i björklövssal.

Er waait een wind over de weiden,Det går en vind över vindens ängar,
het fladdert in een tule gordijn.det fladdrar till i en tyllgardin.
En ik ga een zomerlied schrijvenOch jag ska skriva en sommarvisa
met zon en bloesem in de melodie.med sol och blomdoft i melodin.
Er loopt een meisje in de esdoornlaan,Det går en flicka i aspelunden,
ik heb een vergeeld fotografietje.jag har ett gulnat fotografi.
Met de jaren werd ze een droom, een verhaal,Med åren blev hon en dröm, en saga,
een eenzaamheid van een zwervende ziel.en ensam vandrares sympati.

Ik wilde een klein liedje schrijven,Jag ville skriva en liten visa,
daar waar momenten eeuwigheid worden.där ögonblick blir till evighet.
Maar woorden worden stom en tonen doof,Men ord blir stumma och toner döva,
en de gedachte van het lied blijft geheim.och visans tanke blir hemlighet.
Het wordt een geheim.Det bliver en hemlighet.

Ik wil gewoon zingenJag vill ju bara sjunga
Ik wil gewoon zingenJag vill ju bara sjunga

Er waait een wind over de weiden,Det går en vind över vindens ängar,
het fladdert in een tule gordijn.det fladdrar till i en tyllgardin.
En ik ga een zomerlied schrijvenOch jag ska skriva en sommarvisa
met zon en bloesem in de melodie.med sol och blomdoft i melodin.
Er loopt een meisje in de esdoornlaan,Det går en flicka i aspelunden,
ik heb een vergeeld fotografietje.jag har ett gulnat fotografi.
Met de jaren werd ze een droom, een verhaal,Med åren blev hon en dröm, en saga,
een eenzaamheid van een zwervende ziel.en ensam vandrares sympati.

Ik wilde zingen over Katarina,Jag ville sjunga om Katarina,
met houten fluiten en cimbalen.till träklangsflöjter och alcymbal.
Maar woorden worden stom en tonen doof,Men ord blir stumma och toner döva,
en de handeling van het lied blijft geheim.och visans handling blir hemlighet.

Ik wilde zingenJag ville sjunga
Ik wil gewoon zingen,Jag vill ju bara sjunga,
over Katarina,om Katarina,
over hoe ik me voel.om hur jag känner.
Ik stond onder jouw zomerraam.Jag stod under ditt sommarfönster