Kahreden Acılar

İÇim dolar içim taşar
Sevdalısı zalim çıkar
Sevdadan yana acılar
Tadarda tadar yanar

Her günüm çile çile
Kader gülmedi anne
Bir kere olsun gül be
Gülemedi furkan anne

Gözümün nuruydun
Nurdu adı ben ise mecnun
Al bu canımı allahım
Acılar son bulsun

Yeterince battım batacak
Hayatım ne zaman son bulacak
Kadere kedere isyanım hep olacak
Taki ölüm geldiginde isyan dinecek

Mahşer gününde seni bekleyecek
Hesapların hepsi teker teker görülecek
Aşkına isyan eden bu adam gülecek
Yapılan herşey karşılıksız kalmaz diyecek

Ve elbet herkez cezasını çekecek
Ölüm geldiğin kimse dur diyemiyecek
Sahte insanlar yaptıklarını ödüyecek
Kaçış yolu bulunmayacak herkez yanacak

Kahreden acılar yüreğimde bir sızı var
Gönlümü alıp benden kopardılar
Hatıralar geçmişteki anılar
Akıldalar herşey gitmek bilmezler

Silip koparmıstım yazmaya ihtiyacım vardı
Yalanlarınlarınla furkanı umutlandırdı
Aşk dedim canımdan can aldı
Masallarda böyle olmazdı

Keşke küçük kalsaydım be
Yada hiç doğmasaydım anne
Bu dünyaya neden geldim gerçekten söyle
İSyan etmeyemi yaşamayamı söylesene

Niye sustun anne ses versene
Yoksulluk ayrı bi dert içimde
Bu halimizede şükürler olsun yine
ŞÜkretmesinide biliriz isyan etsekte