Een Geldersch Lied

Una Canción de Gelderland

Een Geldersch Lied

Soy de sangre Geldersch;Ik ben uit Geldersch bloed;
Ningún tono adulador me resulta dulce;Geen vleitoon klinkt mij zoet;
Mi dialecto popular, un tanto rústico,Mijn volksspraak, luttel rond,
Aún refleja el sonidoGeeft nog de klank terug,
De la boca de nuestros antepasados.Uit onzer vaadren mond.

Junto a los robles, en la cimaBij de eiken, aan den top
De una colina, crecí.Eens heuvels, wies ik op.
En páramos sin senderos,In heiden zonder baan,
Aprendí a dar mis primeros pasosLeerde ik ter jacht geschort,
En la caza.Mijne eerste treden gaan.

Mi brazo es temido por la fauna:Mijn arm is 't wild geducht:
El corzo no puede huir,Den reebok helpt geen vlugt,
No son dientes afilados,Het zijn geen scherpe tand,
Sino la rápida muerteAls, in mijn dreigend roer,
Que mi arma amenazante desata.Een snelle dood ontbrandt.

No aprecio la corona de laurelIk smaa den lauwer niet,
Que ofrece el coro de la Paz,Dien 't koor des Vredes biedt,
Pero valoro otra más:Maar schat een andren meer!
La corona ganada por la espadaDe krans, door 't zwaard verdiend,
También es una corona de Honor.Is ook een krans der Eer!

Y cuando me pongo la armadura,En gesp ik 't harnas aan,
No sigo acciones ajenas:Ik volg geen vreemde daân:
En el camino de los héroes de Rossem,Op Rossems heldenspoor,
La imagen de la victoriaZweeft mij, in stralend licht,
Brilla ante mí.Het beeld der zege voor.

Soy de sangre Geldersch,Ik ben uit Geldersch bloed!
Sincero es mi corazón;Opregt is mijn gemoed;
Me gusta la sencillez:Aan eenvoud heb ik lust:
La preocupación viene con la pompa y la opulencia;Met pracht en weeld komt zorg;
La satisfacción engendra paz.Genoegzaamheid baart rust.