Ton cœur est une pierre

Η καρδιά σου πέτρα (i kardiá sou pétra)

Dans l'âme, une épine, mon rêve
Στην ψυχή αγκάθι τ’ όνειρό μου
Stin psychí agkáthi t’ óneiró mou
et ton cœur, une pierre, je frappe
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
ki i kardiá sou pétra na chtipó
je voulais t'avoir à mes côtés
ήθελα να σ’ έχω στο πλευρό μου
íthela na s’ écho sto plevró mou
allié de l'amour et non un ennemi
σύμμαχο αγάπης κι όχι εχθρό
sýmmacho agápis ki óchi echthró

Regarde-moi, comme je suis devenu
Δες με πώς έχω γίνει
Des me pós écho gínei
ce qu'il en reste
τι έχει απομείνει
ti échei apomeíni
je suis un homme à moitié
είμαι ένας άνθρωπος μισός
eímai énas ánthropos misós
silence et absence
σιωπή και απουσία
siopí kai apousía
dans ma tête, des bêtes
μες στο μυαλό θηρία
mes sto myaló thiría
je suis un homme fou
είμαι ένας άνθρωπος τρελός
eímai énas ánthropos trelós

Je t'avais appris, moi seul, à aimer
Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
S’ ícha máthi móno egó na agapó
moi seul à aimer
μόνο εγώ να αγαπώ
móno egó na agapó

Nuits, où je voulais que tu donnes
Νύχτες, που ’θελα να δώσεις
Nýchtes, pou ’thela na dóseis
mais tu n'avais pas
μα δεν είχες
ma den eíches
un océan que les peines façonnent
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
pélagos na ftiáchnoune oi píkrés
mourir pour renaître
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώ
na pethaino gia n’ anastithó
Jours, où les mots tuaient comme des balles
Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
Méres, pou ta lógia skóttonan san sfaires
dans les draps, tempêtes et bourrasques
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
sta sentónia thýelles ki agéres
où tu étais chimère, fenêtre fermée
που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστό
pou ’sun chímaira, paráthiro kleistó

À supplier pour ton baiser
Να παρακαλάω για το φιλί σου
Na parakaláo gia to filí sou
et ton cœur, une pierre, je frappe
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
ki i kardiá sou pétra na chtipó
sur un Golgotha jusqu'à ton corps
σ’ ένα Γολγοθά ως το κορμί σου
s’ éna Golgothá os to kormí sou
ma condamnation, porter la croix
καταδίκη να ’χω το σταυρό
katadíkí na ’cho to stavró

Regarde-moi, comme je suis devenu
Δες με πώς έχω γίνει
Des me pós écho gínei
ce qu'il en reste
τι έχει απομείνει
ti échei apomeíni
je suis un homme à moitié
είμαι ένας άνθρωπος μισός
eímai énas ánthropos misós
silence et absence
σιωπή και απουσία
siopí kai apousía
dans ma tête, des bêtes
μες στο μυαλό θηρία
mes sto myaló thiría
je suis un homme fou
είμαι ένας άνθρωπος τρελός
eímai énas ánthropos trelós

Je t'avais appris, moi seul, à aimer
Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
S’ ícha máthi móno egó na agapó
moi seul à aimer
μόνο εγώ να αγαπώ
móno egó na agapó

Nuits, où je voulais que tu donnes
Νύχτες, που ’θελα να δώσεις
Nýchtes, pou ’thela na dóseis
mais tu n'avais pas
μα δεν είχες
ma den eíches
un océan que les peines façonnent
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
pélagos na ftiáchnoune oi píkrés
mourir pour renaître
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώ
na pethaino gia n’ anastithó
Jours, où les mots tuaient comme des balles
Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
Méres, pou ta lógia skóttonan san sfaires
dans les draps, tempêtes et bourrasques
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
sta sentónia thýelles ki agéres
où tu étais chimère, fenêtre fermée
που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστό
pou ’sun chímaira, paráthiro kleistó