Μέρες αιώνες (méres aiónes)

Días eternos

Μέρες αιώνες (méres aiónes)

Y mira que pasó lo que temía
Και να που έγινε εκείνο που φοβόμουνα
Kai na pou egine ekeinon pou fovomouna
cuando en las primeras horas me congelaba y sudaba
όταν τις πρώτες ώρες πάγωνα και ίδρωνα
otan tis protes ores pagona kai idrona
cuando sin ti, amor mío, me dormía
όταν χωρίς εσένα αγάπη μου κοιμόμουνα
otan choris esena agapi mou koimouna
¿y cómo acostumbrarme a esta separación?
και πώς να συνηθίσω αυτόν τον χωρισμό
kai pos na sinithiso afton ton chorismo

Y mira que el tiempo no te ha llevado de mí
Και να που ο χρόνος δεν σε πήρε από μένα
Kai na pou o chronos den se pire apo mena
sería mentira que te olvidé de mi mente y mi alma
απ΄το μυαλό μου τη ψυχή θα ήταν ψέμα
ap' to myalo mou ti psychi tha itan psema
ahora me río donde sea, desesperadamente
τώρα γελάω όπου βρεθώ απελπισμένα
tora gelao opou vretho apelpismena
solo para que te lo digan a ti
μόνο και μόνο για να σου το πούν εσένα
mono kai mono gia na sou to poun esena

Los días ahora parecen eternos
Οι μέρες τώρα μοιάζουνε αιώνες
Oi meres tora miasoune aiones
igual los veranos y los inviernos
ίδια τα καλοκαίρια κι οι χειμώνες
idia ta kalokairia ki oi chimones
que sola no puedo yo vivir
που μόνη δεν μπορώ εγώ να ζήσω
pou moni den boro ego na ziso
tengo miedo de no aguantar, de ceder
φοβάμαι δεν θ' αντέξω θα λυγίσω
fovame den th' antexo tha lygiso
no importa lo que digan todos sobre vidas y milagros
δε παν΄ να λένε όλοι για ζωές και θαύματα
de pan' na lene oloi gia zoes kai thavmata
para mí ahora las cosas son difíciles
για μένα τώρα είναι δύσκολα τα πράγματα
gia mena tora einai diskola ta pragmata

Cuánto me hace falta, si supieras, tu abrazo
Πόσο μου λείπει να' ξερες η αγκαλιά σου
Poso mou leipei na' xeres i agkalia sou
cada mirada tuya, cada caricia tuya
το κάθε βλέμμα σου το κάθε άγγιγμά σου
to kathe vlema sou to kathe angigma sou
y me torturo en mis fantasías
και βασανίζομαι μεσ΄τις φαντασιώσεις
kai vasanizome mes' tis fantasioseis
aunque sé que no dejarás huella
όσο κι αν ξέρω πως σημάδι δεν θα δώσεις
oso ki an xero pos simadi den tha dosis

Los días ahora parecen eternos
Οι μέρες τώρα μοιάζουνε αιώνες
Oi meres tora miasoune aiones
ingual los veranos y los inviernos
ίδια τα καλοκαίρια κι οι χειμώνες
idia ta kalokairia ki oi chimones
que sola no puedo yo vivir
που μόνη δεν μπορώ εγώ να ζήσω
pou moni den boro ego na ziso
tengo miedo de no aguantar, de ceder
φοβάμαι δεν θ' αντέξω θα λυγίσω
fovame den th' antexo tha lygiso
no importa lo que digan todos sobre vidas y milagros
δε παν' να λένε όλοι για ζωές και θαύματα
de pan' na lene oloi gia zoes kai thavmata
para mí ahora las cosas son difíciles
για μένα τώρα είναι δύσκολα τα πράγματα
gia mena tora einai diskola ta pragmata

Y mira que pasó lo que temía
Και να που έγινε εκείνο που φοβόμουνα
Kai na pou egine ekeinon pou fovomouna