Ei Krasafaren Steinbu

Ei Krasafaren Steinbu

Ei Krasafaren Steinbu

Ik ga de bergen in om elanden te jagen.Eg skull' te fjells for å jakte rein.
De bus was behoorlijk laat, ik moest naar Hein gaan.Bussen va ganske sein, eg skulde gå te Hein.
Het weer was ruw, zwaar en grijs.Været va ruskut og tungt og grått.
De grond was glad en nat,Lendet va sleipt og vått,
voelde me zo klein en bang.sjål vart eg redd so smått.
Had geen kaart of kompas,Hadde hverken kart ell kompass,
moest echt beter nadenken dat was wel wat.burde jaddi hugst på sopass.
Verdomd dom, denk je niet?Jævlig dumt syns væl du?

Meeuwen en steen dat was alles wat ik zag.Måse og stein dæ va allt eg såg.
De mist kwam langzaam binnen, zo zwaar en grijs.Skodda kom sigande tjukk, so tung og grå.
De jager was klein en de vlakte groot.Jeger'n va liten og Vidda stor.
Had geen enkel touw,Hadde 'kji leger ror,
had een grote broer nodig.trengde ein storebror.
Ik begon te twijfelenEg tok te miste true
of ik mijn plek zou vinden.på at eg skull' finne bue.
De klok tikte, huttetu, het was bijna zeven!Klukka gjikk, huttetu, va snart sju!

Maar toen kwam ik bij een verwaarloosde steenhut.Men då kom eg te ei krasafaren steinbu.
Één muur viel naar buiten, maar het dak was intact.Eine veggen sigji ut, men taket nokolein.
Ik zette me neer en haalde mijn lunch tevoorschijn,Sette meg ned og fann fram nista,
warm en koud, zo rilde mijn lichaam.våt og kald so kroppen rista.
Toch was ik blij!Likevæl va eg glad!

Want het leven is als een mistige thuis.Åfto æ livet som ein skoddeheim.
De weg is verre van recht,Vegen æ langtfrå bein,
ik kan de weg naar huis niet vinden.eg kan 'kji finne heim.
Zwevend in een schijngreep.Rota på rundt i eit narrespel.
Vechtend tegen een bel,Kjempa imot eit bel,
lieg me van een deel weg.lyg meg ifrå eindel.
Wanneer het het zwartst is.Når det æ som aller svartast.
Wanneer het waait met harde windstoten.Når det blæs med krappe vindkast.
Wanneer ik naar een afgrond loop, naar een diepte.Når eg går mot eit stup, ni eit djup.

Dan kom ik bij een verwaarloosde steenhut.Då kjem eg te ei krasafaren steinbu.
Één muur valt naar buiten, maar het dak is intact.Eine veggen sigji ut, men taket nokolein.
Ik ga zitten en haal mijn lunch tevoorschijn,Set meg ned og finn fram nista,
warm en koud, zo rilde mijn lichaam.våt og kald so kroppen rista.
Toch ben ik blij! Ik ben blij!Likevæl æ eg glad! Eg æ glad!

Dan kom ik bij een verwaarloosde steenhut.Då kjem eg te ei krasafaren steinbu.
Één muur valt naar buiten, maar het dak is intact.Eine veggen sigji ut, men taket nokolein.
Ik ga zitten en haal mijn lunch tevoorschijn,Set meg ned og finn fram nista,
warm en koud, zo rilde mijn lichaam.våt og kald so kroppen rista.
Toch ben ik blij!Likevæl æ eg glad!
Ja, toch ben ik blij!Ja, likevæl æ eg glad!
Ja, toch ben ik blij.Ja, likevæl æ eg glad.