Meimaand

Al te vaak wordt Zij gekwetst
Door de mensen die niet willen weten
Hoe in eerlijke eenvoudigheid
Bescheidenheid zich aan te meten

Al te vaak ook stelt men
Ons zondig bestaan als norm
En ziet Haar liefdevolle leven
Als een gestoorde, ja, geflipte vorm

Het blijkt zo moeilijk trouw te wezen
Als de mode naar ons lacht
Als het modern is te verachten
Zij, die nimmer heeft veracht

Als barre barbaren zitten wij
Ons ego te verhogen
Wijl het helder geklater van 't roomse water
Immer meer verstomt

Maar, modetrippers, floepende flippers
Wat staat ons voor d'ogen
Als Zij het eens verdomt
En Haar gebed voor ons verstomt?

Wilt de Onschuld toch niet krenken
Weest toch niet zo hoogverwaand
'k Vraag u enkel, wilt bedenken
't Is heden weer Mariamaand