Trenzas

Vlechten

Trenzas

Vlechten,Trenzas,
suikerzijde van jouw vlechten,seda dulce de tus trenzas,
maan in schaduw van jouw huidluna en sombra de tu piel
en van jouw afwezigheid.y de tu ausencia.
Vlechten die me bonden in het juk van jouw liefde,Trenzas que me ataron en el yugo de tu amor,
juk bijna zacht van jouw lach, van jouw stem...yugo casi de blando de tu risa de tu voz...
FijneFina
liefde van mijn routine,caridad de mi rutina,
ik vond jouw hartme encontré tu corazón
op een hoekje...en una esquina...
Vlechten van de kleur van bittere mateTrenzas de color de mate amargo
die mijn grijze lethargie verzoet.que endulzaron mi letargo gris.

Waar is jouw liefde van wilde bloemen heen?¿Adónde fue tu amor de flor silvestre?
Waar, waar is het na het houden van jou?¿Adónde, adónde fue después de amarte?
Misschien moest mijn hart jou verliezenTal vez mi corazón tenía que perderte
en zo groeit mijn eenzaamheid door jou te zoeken.y así mi soledad se agranda por buscarte.
En ik huil zo¡Y estoy llorando así
moe van het huilen,cansado de llorar,
bondig aan jouw leventrenzado a tu vivir
met vlechten van angst... zonder jou!con trenzas de ansiedad... sin ti!
Waarom moet ik liefhebben¡Por qué tendré que amar
en uiteindelijk vertrekken!y al fin partir!

Verdriet,Pena,
oude angst van mijn verdriet,vieja angustia de mi pena,
gebroken zin van jouw stemfrase trunca de tu voz
die me ketent...que me encadena...
Verdriet dat me vult met woorden zonder wrok,Pena que me llena de palabras sin rencor,
vuur dat jou roept met de vlam van de liefde.llama que te llama con la llama del amor.
Vlechten,Trenzas,
suikerzijde van jouw vlechten,seda dulce de tus trenzas,
maan in schaduw van jouw huidluna en sombra de tu piel
en van jouw afwezigheid,y de tu ausencia,
vlechten,trenzas,
verschrikkelijke knoop van ruw leernudo atroz de cuero crudo
die me bonden aan jouw stille afscheid...que me ataron a tu mudo adiós...