Esquinas porteñas

Hoeken van de havenstad

Esquinas porteñas

Hoek van de havenbuurtEsquina de barrio porteño
schilderen de muren de maan en de zon.te pintan los muros la luna y el sol.
De winterregens laten je huilenTe lloran las lluvias de invierno
in de aquarellen van mijn herinnering.en las acuarelas de mi evocación.
Dertig manen kennen mijn pijnTreinta lunas conocen mi herida
en honderd straatjes zagen ons voorbijgaan.y cien callecitas nos vieron pasar.
Jouw leven en mijn leven kruisten elkaar,Se cruzaron tu vida y mi vida,
jij nam het pad dat nooit meer terugkomt.tomaste la senda que no vuelve más.

Straten, waar het rustige levenCalles, donde la vida mansa
zijn hoop verloor,perdió las esperanzas,
de passie en het geloof.la pasión y la fe.
Straten, als ik weet dat het al dood is,Calles, si sé que ya está muerta,
klop ik op elke deur,golpeando en cada puerta
waarom zoek ik het nog?por qué la buscaré.
Straatjes, overschaduwd door poëzie,Callecitas, sombreadas de poesía,
zagen ons op een dag gaan,nos vieron ir un día
gelukkig met z'n tweeën.felices los dos.
Metgezel van de zon en de sterren,Compañera del sol y las estrellas,
deze middag is gegaan,se fue la tarde aquella
op weg naar God.camino de Dios.

De winden fluisteren mijn verdriet.Los vientos murmuran mi pena.
De schaduwen zeggen me dat ze al is vertrokken.Las sombras me dicen que ya se marchó.
En geschreven in de serene nachtenY escrito en las noches serenas
vind ik haar naam als een obsessie.encuentro su nombre como una obsesión.
Hoekje van de havenbuurt,Esquinita de barrio porteño,
met muren geschilderd van maan en zon,con muros pintados de luna y de sol,
als je huilt met je winterregensque al llorar con tus lluvias de invierno
vervuil je het landschap van mijn herinnering.manchás el paisaje de mi evocación.